Klukkan er svo mikið sem 3.05 á laugardagskvöldi hér í Árósum, sorglegustu borg Danmerkur (og þó víðar væri leitað) um þessar mundir. Hápunktur kvöldsins var þegar við, Peter, Ellen og Stine fórum öll í kjóla af mér hér á Vestergade 6a. Sorglegasta stund kvöldsins var þegar maðurinn í leðri frá toppi til táar mældi mig út og svei mér þá ef hann var bara ekki smartasti maðurinn á Svay í kvöld. Eftir eina helgi í Kbh hefi ég áttað mig á því hversu óskaplega lítill bær Århus er. Þess vegna er ég farin að hrjóta.

Já og farið nú að drattast til að kommenta. Það mætti halda að þið væruð ekki einu sinni að lesa! I need it, need it, I say!

Farin og komin aftur

Kom til Árósa áðan eftir frábæra ferð til höfuðstaðarins. Það er kúkafýla í Árósum. Veit ekki hvort hún sé nýkomin eða að ég hafi bara verið samdauna henni þegar ég fór.

Kaupmannahöfn var æði. Við Peter fórum í sannkallað dömufrí. Við náðum að hitta flesta sem eru mér mikilvægir í Kaupmannahöfn. Katrín og Jens voru svo yndisleg að lána okkur íbúðina hans Jens en fyrstu dagana hýsti Guðni okkur. Takk fyrir okkur, góða fólk. Við Peter erum greinilega orðnir sveitalubbar vegna þess að við gerðum ekki annað en að hneykslast á agressívum Dönum, verðlagi og strætó. Inn á milli gátum við þó þóst vera borgarbörn og fórum í Vice partý, út að borða og í spa. Ég tók heilar tvær myndir þannig að það verður lítið um myndrænt efni til að fylgja þessari færslu.

Daginn áður en ég fór til Kbh fékk ég þó leiðindafréttir. Ég er að missa yndislega herbergið á Vesturgötu 6a. Það á að gera íbúðina upp og leigja hana út á þreföldu verði enda 140 m2 á besta stað í bænum. Ég fékk auðvitað skipulagssjokk og sendi út mjög dramtískt e-mail á skólafélaga mína og aðra velunnara í örvæntingarfullri leit að nýju herbergi. Sú leit bar árangur og svo virðist sem að ég mun flytja á Nørrebrogade þann 15. mars. Ég á reyndar eftir að kíkja á herbergið en hef heyrt að það sé mjög fínt og svo búa nokkrir kaospilotar þarna þannig að þetta virðist ætla að reddast.

Hún Diljá mín fer til San Fransisco á morgun og Guðni er fluttur til Kaupmannahafnar. Nú er pressan á þér, Erla mín, að halda mér við í íslenskunni;) Maður er svo fljótur að gleyma, þú skilja...

Jæja, þar til næst.
Ást og friður,
Milli Vanilli

Til hamingju Ísland!

Ég horfði á hina mögnuðu heimildarmynd Born into brothels áðan. Einstaklega átakanleg en samt eitthvað svo falleg mynd. Fékk mig til að setja "lúxusvandamál" mín í samhengi við veruleikann. Ekki það að maður eigi að gera lítið úr eigin vandamálum en þetta var smá svona reality check.

Mín heitasta ósk núna er að Silvía Nótt keppi fyrir hönd Íslendinga í Eurovision. Þetta lag er m.a.s. þónokkuð betra en hvert popphneykslið á fætur öðru sem ég hef heyrt í þessari forkeppni. Tékkið á því. Uppáhaldslínan mín er: Allar hinar tíkurnar eru bólugrafnar en ég er hrein mey. Hahaha!

Við erum á fullu blasti að plana kveðjupartý fyrir team 11 en þau eru að fara til San Francisco í þrjá mánuði. Partýið verður á föstudaginn og þemað er Ameríka. Born in the U.S.A. í botni, mechanical bull (ef við náum að redda því), grillveisla og walk of fame. Nú veit ég loks að það var ástæða fyrir að ég keypti nælu sem á stendur God bless America. Nú get ég loksins notað hana!

Áfram Silvía Nótt!