Gleðifréttir

Eftir ansi þungan og erfiðan sólarhring tókst Þórhildi minni að gleðja mitt litla hjarta óskaplega mikið. Hún kemur í stutta heimsókn þann 20. febrúar. Vei!!

Af því tilefni er ég búin að setja inn hellings helling af myndum, bæði frá jólafríinu á Íslandi og fyrstu vikunum í Árósum.

Dramtík og ræningjar

Halló, hér er ég. Ég er södd. Ógeðslega södd!

Með Héðin sem fyrirmynd birti ég hér lista yfir það sem hefur gerst síðan ég blibbaði síðast.

-Ég hef drukkið bjór, fleiri en einn og fleiri en tvo.
-Ég hélt tvö matarboð fyrir samkynhneigða vini mína. Þeir eru svo margir.
-Ég fór í risastórt partý. Þegar mest var voru um 200 manns í íbúðinni.
-Ég huggaði bekkjarsystur mína eftir að hún var rænd. Hún var rænd í partýinu og þegar hún kom heim til sín daginn eftir var allt verðmætt horfið úr íbúðinni.
-Ég horfði á 2. seríu Little Britain. Bubbles er æði!!!
-Ég hef gengið í gegnum tilvistarkreppu með bekknum. Hún stendur reyndar enn yfir.
-Ég varð vitni að því þegar jafnaldra bekkjarsystir gaf kennaranum okkar puttann. Allt í einu leið mér eins og grunnskólanema.
-Ég borðaði næstum allt íslenska nammistashið mitt:/
-Ég hef endurnýjað kynnin við hinar bragðgóðu og jafnframt ódýru yum-yum núðlusúpur. Tilvalin fæða fyrir fátæka námsmenn... næringargildið má deila um.

Segjum þetta gott.

Sæl að sinni.

Bjórhór...

Walking on sunshine... or eggshells

Ég er komin aftur "heim." Var komin með lest til Árósa rúmlega 11 í gærkvöldi og með bros á vör hélt ég heim á Vestugötu. Diljá tók innilega á móti mér og ég hófst handa við að rífa allt upp úr töskunum, fá allt í röð og reglu. Fyrsti skóladagurinn í dag. Magnaður, alveg hreint. Það var auðvitað yndislegt að hitta alla aftur. Byrjuðum daginn á kaffi, croissant og spjalli. Síðan tóku Stine og Finn frá The Copenhagen Institute of Untamed Creativity við okkur og við eyddum restinni af deginum í æfingar til að byggja upp traust og liðsheildina í bekknum. Í því fólst skotbolti upp á líf og dauða, spuni, ímynduð fjallganga og síðast en ekki síst eggjagangan mikla. Í þeim herlegheitum var bekknum skipt í þrjá hópa. Búið var að raða um 50 eggjum um allt gólf. Ég var í fyrsta hópnum. Við áttum síðan að binda fyrir augun og labba í kringum eggin. Sæjitt! Þetta gerðum við og meira að segja á fjórum. Og það brotnuðu bara nokkur egg hjá 36 manns. Ekki nóg með að labba í kringum þau án þess að sjá áttum við líka að leggjast á bakið og síðar meir standa upp og hoppa síðan eins hátt og við gátum án þess að brjóta egg. Asskoti skemmtilegt. Þetta verður bókað næsti partýleikur hjá mér. Tilgangur æfingarinnar var hins vegar að fá okkur til að fá tilfinningu fyrir rýminu í kringum okkur og að treysta á aðra en einn hópur átti alltaf að passa þá sem voru með bundið fyrir augun. Eftir skóla var að sjálfsögðu fjölmennt á barinn til að drekka bjór. Ó, þetta ljúfa líf!

Hér kemur síðan smá listi yfir það sem stóð upp úr á meðan Íslandsdvölinni stóð:

-Mín yndislega fjölskylda og vinir.
-Maturinn hennar múttu. Kalkúnninn og humarinn voru æði!
-Partýið hjá Þórhildi og Gústa.
-Wonderpants.
-Nuddið frá Hilmu og Jóni Birni.
-Þegar ég talaði mjög mikið upp úr svefni í rúminu hennar Hilmu.
-Rauðvínssull okkar Inga Þórs.
-Náttúrulausu tónleikarnir.
-Trúnó með öllum stelpunum mínum.
-Flugeldarnir hans Skúla.
-Pönnsurnar hennar ömmu.
-Jólabumban (hún stóð eiginlega út fyrir buxnastrenginn...)
-Vídeógláp með Thelmu og Guggu.
-Og allt hitt sem er vart prenthæft.

Takk allir sem lögðu hönd á plóg til að gera fríið sem best.

Í lokin koma nokkrar myndir til glöggvunar:)

Milla og Kata.

Ingi Þór að mála. Máluðum herbergið hans í einum rykk.

Anna sæta.

Katrín mín.

Eva Signý. Við hlógum svo mikið í partýinu hjá Þórhildi.

Þórhildur er upprennandi undirfatahönnuður...

Wonderpants!

Ég er að verða vitlaus...

Get ekki sofnað. Er auðvitað búin að snúa sólarhringnum við eins og manneskju í jólafríi sæmir. Er samt komin með hundleið á því og ligg núna uppi í rúmi. Nenni ekki að horfa á sjónvarp, nenni ekki að lesa blogg, nenni ekki að lesa bók, nenni bara að hlusta á sama lagið aftur og aftur (Seperate Ways með Teddy Thompson. Takk, Þórir!) og pirra mig á því að ég geti ekki sofnað.

Ég fer á sunnudaginn. Ísland er æði en ég er alveg tilbúin að fara aftur út. Ég hélt það þyrfti að draga mig nauðuga út á flugvöll en ég er sátt. Sátt og tilbúin.

Fór á náttúrulausu tónleikana á laugardaginn var, þökk sé Þórhildi Guðrúnu Ólafsdóttur öðlingi. Mikið var það nú gaman þrátt fyrir það afrek að hafa staðið á hælum (og þunn...) í fimm tíma. Einir best heppnuðu tónleikar sem ég hef farið á hér á Íslandi. Allt gekk eins og í sögu. Stjarna kvöldsins var að mínu mati Damien Rice. Ég var að sjá hann í fyrsta skiptið með hljómsveit. I remember var svo flott hjá þeim. Og Lisa Hannigan bræddi mig. Englafögur rödd. Atriði kvöldsins var hins vegar Rass og skólahljómsveit Vesturbæjarskóla en þau tóku saman Congratulations lagið hans Cliff Richards. Setning kvöldsins var síðan "Takk fyrir rafmagnið" en Óttar Proppé mælti þau hnyttnu orð. Já, náttúra Íslands. It's a keeper!

Síðasta íslenska sukkstundin verður síðan á föstudagskvöldið. Verið bara viðbúin!

Gleðilegt nýtt ár!

Þá eru jólin og áramótin komin og farin. Það er svo fyndið hversu langur tími það er sem leiðir að jólum og áramótum og svo koma þau og eru næstum farin jafnóðum. Þetta voru yndisleg jól. Róleg og góð. Og sömuleiðis áramótin. Reyndar var það eiginlega mér að kenna hversu róleg þau voru. Ég var nefnilega ofurþunn á gamlárs. Rétt skreið heim kl. 7.30 að morgni gamlársdags. Var fyrir vikið vart viðræðuhæf þennan síðasta sólarhring ársins.

Ég geri voðalega lítið af því að gera hluti upp, taka þá saman. Veit ekki alveg af hverju sem er skrýtið þar sem ég er mjög skipulögð. Ætla að reyna að gera upp árið 2005. Hvað gerðist merkilegt í mínu lífi?

Ég flutti til Danmerkur.
Ég komst inn í frábæran skóla.
Ég vann í ótrúlega skemmtilegri sumarvinnu (second-hand búð. Hahahaha!).
Ég kynntist ótrúlega mörgu nýju og spennandi fólki.
Ég átti ástarævintýri.
Ég fjórfaldaði fötin í fataskápnum mínum.
Ég fór til Osló, London og Stokkhólms og áttaði mig á því að Stokkhólmur er frábær borg! Allir þangað;)
Ég djammaði óheyrilega mikið og mikið var það nú skemmtilegt.
Ég hitti ekki foreldra mína í tæpa níu mánuði. Það var erfitt.
Ég tognaði á ökkla. Það tók mig fimm vikur að jafna mig og á þeim tíma gat ég ekki gengið í háhæluðum skóm. Það var challenge.
Ég áttaði mig á því að ég er ekki sama manneskjan í útlöndum og á Íslandi. Það gæti verið tungumálaveggurinn.

Þetta var gott ár. Þau verða alltaf betri og betri.

Eitt sem ég hef verið að velta fyrir mér og skil ekki. Síðan ég kom til Íslands hef ég fengið tvö missed calls frá Kína á íslenska númerið mitt. Í fyrra skiptið pældi ég nú ekki mikið í því og reiknaði með því að viðkomandi hefði einungis hringt í skakkt númer en þegar þetta gerðist í annað skiptið og sama númer að þá varð ég voðalega forvitin. Til að svala forvitni minni flétti ég þessu auðvitað upp í kínverskri símaskrá á netinu. Sá sem hefur verið að hringja í mig er enginn annar en ?????????????????????????????????????????. Já, aldrei bjóst ég við þessu...

bla bla bla