Ég er veik.

Það er ekki gaman.

Mamma, hvar ertu þegar ég þarf á þér að halda?

Ég labbaði í bæinn...

Þetta lag var greypt í heila mér allan tímann í London, oftast mér og annarra til mikillar ánægju og sjaldnar til ama. Vandamálið var þó að þetta er eina línan sem ég kann í textanum þannig að ég endurtók hana sí og æ.

London var í einu orði sagt frábær!! Eva Signý og Víkingur eru auðvitað gull af fólki og voru svo væn að veita mér þann heiður að vera þriðja hjólið. Vesturport gengið var statt í London að sýna Woyzeck og gistu á hinu indæla Ibis hóteli á Commercial St. Fyrir vikið fékk ég að gista frítt á hóteli í þessari æðislegu ferð. Ekki slæmt það.

Við Eva Signý ákváðum frá byrjun að þetta yrði engin núðlusúpuferð og stóðum svo sannarlega við það. Á dagskránni var m.a. sukk í íslenska sendiráðinu, make-over og myndataka, smá verslunarleiðangur, crispy duck í Soho, innflutningspartý í stórkostlegu íbúð þeirra Jóns Gunnars og Lindu og svo margt fleira. Ég nenni ekki alveg að fara út í nánari lýsingar núna. Ég tími helst ekki að segja frá þessu svo skemmtilegt var það. Vil ekki saurga minningarnar með því að reyna að koma þeim á tölvuskjá. Í staðinn fáið þið bara myndir og er ekki sagt að ljósmynd segi meira en þúsund orð? Reyndar eru þetta ekki margar myndir og flestar af mér og Evu en við erum svo sjúklegar að það er bara í góðu lagi...

Vegna þess hversu stórkostleg ferðin var var frekar niðurdrepandi að koma heim til litlu Árósa en strax og ég fór í skólann breyttist það allt. Þessa vikuna erum við einmitt búin að vera að hanna ljósmyndasamkeppni fyrir ljósmyndara hér í borg. Mjög skemmtilegt.

Jæja, skrifið nú komment eða gerist djörf og sendið mér tölvupóst. Ég þrái fréttir af ykkur öllum. Netfangið er tokamilla@kaospilot.dk. Þangað til næst.

Af einhverri undarlegri ástæðu fékk ég sent franskt fréttabréf um Sigur Rós á hotmeilið mitt. Þar var verið að láta mig vita að ég gæti horft á nýjasta myndband þeirra drengja við lagið Glósóla. Mikið óskaplega er þetta fallegt myndband. Ég er ekki frá því að nokkur tár hafi fallið í enda myndbandsins. Kíkið endilega á það.

Annars var ég að setja inn nýjar myndir sem spanna líf mitt síðan ég flutti til Árósa á þeim merka degi 25. ágúst. Myndirnar getið þið skoðað hér, sumar hafið þið séð, aðrar ekki:-)

Ég er að fara til London á morgun!!!

Legusár á næsta leiti

Ég er búin að liggja uppi í rúmi í einn og hálfan sólarhring með einstaka pásum. Langþráð hangs. Haustfríið mitt hófst núna á föstudaginn og flestir í bekknum mínum eru farnir heim í þessa rúmu viku sem fríið mun endast. Ég fer nú ekki til Íslands en þó til London á miðvikudaginn.

Horfði á Dís áðan. Mikið leiddist mér hún í þetta skiptið. Eina sem hún gerði fyrir mig var að minna á gamla góða Ísland. Það verður nú ansi gott að komast heim í jólafrí og það í heilan mánuð. Jább, ég kem heim 18. des og fer síðan aftur út 15. jan. Skráið þetta hjá ykkur. Ég vil nefnilega gera allt þegar ég kem heim. Ein spurning þó. Er grundvöllur fyrir því að halda fatamarkað þegar ég kem heim? Á nefnilega ógrynni af fötum, fullt af nýju líka sem ég er ekki alveg að finna mig í... Ef svo er, væri það þá fyrir jól eða eftir jól?

Jæja, ég sit nú og bíð eftir vikulegu sunnudagssímtali frá elskulegu fjölskyldunni minni. Alltaf þegar það er komið fram yfir kvöldmatartíma og síminn hefur ekki hringt velti ég því fyrir mér hvort þau séu búin að gleyma mér og eitt tár læðist niður kinnina... nei, nei, ekkert svona. Þau gleyma mér aldrei þetta yndislega fólk sem ég er svo heppin að eiga sem fjölskyldu:-)

Já, eitt enn, er Höfn í Hornafirði að sökkva?

Ég er í svo skemmtilegum skóla tra la la

Halló elskurnar. Það er mánudagur í Árósum sem og víða annars staðar. Ekta mánudagur þar sem maður nennir ekki að gera neitt sem krefst þess að hugsa. Síðasta skólavika var frábær. Ein sú besta hingað til. Kennsla í söng og mælskulist. Ég var nú búin að segja ykkur aðeins frá þessu. Partýundibúningur náði síðan hámarki dagana fyrir partýið. Þemað var sem sagt elliheimili og vá hvað þetta heppnaðist vel! Við teppalögðum salinn okkar og skreyttum með alls kyns dóti sem maður sér á heimilum eldri borgara. Við gjörbreyttum ásýnd salarins. Svo skipulögðum við fullt af uppákomum. Við vorum með tvo hópa af læknum og hjúkrunarfræðingum sem tókum gestina í skoðun. Í skoðuninni fólst m.a. nudd og sprauta fyllt með Fisherman's Friend skoti. Það var hjólastólarallý, eye-toy keppni og svo hélt ég danskennslu fyrir eldri borgarana. Ég var nefnilega Kamilla Kaasalainen, finnskur og fasískur danskennari sem hafði átt góðan feril í sjónvarpi sem stjórnandi þáttarins Disco Dansiinen. Þetta var hálf súrelísk stemning hjá mér. Haha. Við bjuggum líka til vídeo sem við vörpuðum á vegginn allt kvöldið. Í því mátti sjá Henrik, bekkjarfélaga minn, í vatnsleikfimi með eldri borgurum. Drepfyndið!!! Það mætti segja að kvöldið hafi eiginlega ekki endað hjá mér. Ég var nefnilega plötusnúður líka og þegar partýið var búið vorum við búin að steingleyma hvernig ætti að kveikja á þjófavörninni þannig að við ákváðum bara að gista í skólanum. Ég, Alex og Peter tókum þetta með stæl og dýfu! Morgunin eftir kom hópurinn sem átti að þrífa og vakti okkur. Þá hófust þrifin sem tóku sex tíma!! Við tókum auðvitað góðar pásur inn á milli og skot líka (ok, mamma, ekki hringja á Vog. Þú værir í sama fíling ef þú værir hér;-)) og þrifum hátt og lágt með músík á fullu blasti. Ég held að það megi með sanni segja að fyrsta partýið sem Team 12 skipulagði hafi heppnast asskoti vel!

Ég fer til London í næstu viku. Ég hlakka til til til! Hef ekki komið þangað síðan 2000 og hlakka til að fá að kynnast lífi Evu Signýar þar í borg.

Hef verið að hlusta á nýjasta disk Death Cab for Cutie í nokkrar vikur núna. Hann er voða ljúfur en ég sakna svolítið rokk elementsins. Hér er smá textabútur úr laginu Soul meets body.

Cause in my head there's a greyhound station
Where I send my thoughts to far off destinations

Alltaf þegar ég heyri þetta minnir það mig á Greyhound stöðina í Washington D.C. Þaðan tók ég rútu til New York í apríl 2001. Fannst þá eins og ég væri í atriði í bíómynd þar sem America með Simon & Garfunkel var spilað undir. Á Greyhound stöðinni sá ég margt spennandi sem ég hafði ekki séð áður, m.a. sjónvarp fast við stól og klæðskipting. Stóran (og þá meina ég stóran og stæltan!), svartan mann í stuttu gallapilsi og rauðköflóttri gallaskyrtu bundinni um mittið. Mér fannst ég eitthvað svo hryllilega kúl þarna og veraldarvön. Kamilla á leiðinni til NYC á sleasy rútustöð með klæðskipting. Hahaha! Maður gerist varla meiri heimsborgari, eða hvað??

Að venju koma djammmyndir með færslunni:-)


Torhild, sæta hjúkka

Doktor Kamilla hjálpar frú Tobias til sætis. Anders (tölvukennarinn okkar) sést þarna líka.

Jakob kallinn

Paola barhjúkka

Peter og kærasta Alex sem er með mér í bekk

Linn peppar upp Jonas fyrir hjólastólarallýið

Kamilla Kaasalainen með gógógaurunum Alex og Jonas.

Zulma hlúir að Jonas.

Daginn eftir. Rónarnir mínir þau Helene, Peter og Kathrine.

Það var brúðkaupsveisla í Svineriet sem er í sama húsi og við lékum okkur við krakkana úr veislunni. Þau máluðu Peter svartan í framan með tannlakki. Hahaha!

Á afmæli litla bróður (sem er ekkert svo lítill lengur)...

slappar Kamilla litla af, naglalakkar sig og er með andlitsmaska. Það er nauðsynlegt að taka fegurðarkvöld af og til. Tók sóló syrpu í skólanum í dag. Ég söng fyrir framan hálfan bekkinn minn!!! Við erum búin að vera að læra söng og mælskulist þessa vikuna og vorum s.s. að vinna í einsöng í dag. En mikið asskoti var þetta erfitt. Sem betur fer á ég svo frábæra bekkjarfélaga sem hjálpuðu mér og hvöttu áfram. Ég er nefnilega manneskjan sem myndi frekar borða orm en að syngja á almannafæri. Þetta þekkir fjölskylda mín en þegar ég hef gert músík með Inga Þór afmælisbarni og pabba cool hefur það reynst þrautinni þyngra. Pabbi mátti ekki einu sinni vera inni í stúdíóinu, bara Ingi Þór. En þetta gat ég og þetta var bara svona líka fínt. Söngkennarinn okkar, hún Janne, er kórstjóri hjá einum besta gospelkór í DK þannig að við erum búin að vera eins og svakalegasti gospelkór norðan Missisippi... Þetta var frábært!

Á föstudaginn er partý í skólanum. Fyrsta partýið af mörgum sem Team 12 skipuleggur. Í þetta skiptið erum við að kveðja Team 10 sem heldur af stað út í heim á næstunni í svokallað world internship. Þemað verður elliheimili. Haha. Þetta verður geggjað! Þori ekki að segja of mikið ef elsku Guðni skyldi kannski lesa þessa færslu en hann er í Team 10 og þetta er náttúrulega top secret.

Diljá mín er farin. Yfirgaf mig í gærmorgun og er nú komin heim til Íslands. Það er voða tómlegt hérna án hennar. Ég er búin að senda henni tölvupóst og biðja hana um að koma heim á Vestergade. Það var tveimur og hálfum tíma eftir að hún fór...

Á föstudaginn var haldið bekkjarpartý og gvöð menn góður hvað var djammað. Við sprengdum hátalarana, límdum okkur saman með teipi, dönsuðum kolkrabbadansinn, drukkum allt áfengt í húsinu og nánasta nágrenni, sungum hástöfum með Bohemian Rhapsody, gerðum galdrabrögð og játuðum ást okkar hvert á öðru. Ekkert nema gott kvöld.

Hér fylgja nokkrar myndir. Myndatextinn er eitthvað skrýtinn en ég nenni ekki að laga hann. Ein lína á hverja mynd. Þið eruð svo skörp að þið ráðið fram úr þessu;-)


Kathrine, Kamilla og Stine

Alex deyr úr hlátri og Henrik fylgist með

Tone í sveiflu

Anders og Kamilla límd saman

Helene tilbúin með teipið.

Gaz og Torhild

Brjáluð múv á dansgólfinu

Þetta var rétt áður en við fórum niður í bæ. Við vorum í annarlegu ástandi...