Ég ætla að fá einn heimsborgara og stóran skammt af frönskum

Ég var að fá þær frábæru fréttir í gær að Team 12 fer saman til Osló í nóvember. Það var að byrja Kaospilot skóli þar og við förum að hitta Team 1 Norway. Svo munum við líka halda workshop fyrir eitthvað af starfsfólki Synnove Finden. Og ég hef aldrei farið til Noregs! Vei! Þið megið því eiga von á mér í London í október, í Osló í nóvember og í KEFLAVÍK í desember.

Gaz, vinur minn frá Manchester, er að koma í heimsókn á eftir og ætlar að vera yfir helgina. Hann var með mér í hóp í inntökuprófunum í skólann, komst inn en ákvað að koma ekki í Team 12. Mér finnst það mjög sorglegt vegna þess að við unnum snilldarlega vel saman. Það kom nánast reykur út um eyrun á okkur, svo mikil var ákefðin og hugmyndaflugið. En við höfum ákveðið að vinna bara samt saman að verkefnum. Það að við séum ekki saman í skóla þarf ekkert að stoppa okkur!!

Jæja, búin snemma í dag. Ætla að fara og spila pool. Hóða gelgi!

Sænsk-íslenska undrið

Vá, hvað ég átti fráhábæra helgi!!!! Hún var svo frábær að ég ætla að segja ykkur frá henni. Við Diljá héldum nefnilega sænskt-íslenskt matarboð á laugardaginn og það var ó svo gaman. Stóra eldhúsið okkar var skreytt með blöðrum í fánalitum beggja þjóða, mjög smart;-) Hver gestur kom síðan með þjóðarrétt eða alla vega eitthvað sem minnti hann eða hana á sitt heimaland. Fyrir vikið fengum við sænskar kjötbollur, dýrindis saltfisk, Skagarækjur, guacamole (!) og fleira gómsætt. Og dagskráin var sko þétt. Hlutverkaleikur þar sem Diljá þurfti til dæmis að segja öllum sem heyra vildu hvað henni fyndist óþægilegt að ganga í nærbuxum og að hún hreinlega skildi ekki tilgang þeirra. Haha! Pakkaleikur en í pökkunum voru alls kyns hlutir, fljúgandi súperhetja, ástartré sem vex á einum degi og hreyfiskynjari svo eitthvað sé nefnt. Síðan var keppni um hver gæti borðað kjötbollu á sem kynþokkafyllstan hátt. Limbó og kolkrabbadans. Ekta kaospilot partý! Inn á milli allra leikjana voru síðan drukkin skot. Svo mörg að fæst munum við eftir nóttinni. Kamilla tónlistaróða, með dyggri aðstoð Diljár, bjó auðvitað til playlista sem var 11 klukkustunda langur. I know, sækó Milla!! Leiðin lá síðan á mest tacky klúbb sem Aarhus hefur af sér alið, nefnilega Social Club. Niðurstaða: Eitt besta kvöld sem ég hef upplifað í langan tíma! Myndirnar getið þið séð hér. Þær eru reyndar í öfugri tímaröð þannig að þið byrjið bara aftast:-)

Sunnudeginum eyddum við síðan í himnaríki þunnilda. Matur, rúm og góð kvikmynd. Ég, Dilla, Peter og Måns átum yfir okkur og horfðum á It's all gone Pete Tong sem er btw alveg hreint frábær.

Svo eru komnar myndir á heimasíðu Kaospilot af Team 12 þannig að þið getið séð elsku fólkið sem ég mun eyða næstu þremur árum með. Ég er þessi græna:-)

Klukk...an er hálfsjö...

og ég er 'ann. Eva Signý og Ragnheiður Ösp náðu báðar í skottið á mér. Hér koma fimm mismikilvægar staðreyndir um Kamillu Ingibergsdóttur kúkalabba.

1. Ég á svo mikið sem 120 dkk til að lifa á út mánuðinn. Hjálp mamma!
2. Mér barst fyrirspurn frá hinum sænskættaða Peter um að byrja að blibba á ensku. Ég þóttist ekki heyra það...
3. Mér finnst ég bara frekar smart pía.
4. Ég fékk mikla heimþrá í fyrsta skiptið í hálft ár á laugardaginn. Langaði bara í fjölskylduna, vinina og allt heima á Íslandi.
5. Ég er með prumpuveikina.

Nú ætla ég að gera hommaklukk. Gulli, Þórir og Bjöggi. Nú kemur í ljós hvort þið a) lesið blibbið mitt reglulega b) bloggið loksins (ok, þetta er bara til Þóris) og c) elskið mig. Alla vega elska ég ykkur!

Hnignandi blibbveldi

Undanfarna daga hef ég verið veik. Byrjaði allt saman með ælupest á sunnudagsnóttina og ég get sko sagt ykkur það að salthnetur munu aldrei aftur fara inn fyrir mínar fögru varir. Það er nefnilega ógeð að æla þeim. Lán í óláni var þó að ég smitaði Diljá (eða öfugt) þannig að við vorum alla vega tvær saman í þennan tíma, með ælufötuna á milli okkar. Fyrir vikið missti ég af ótrúlega skemmtilegu stuttmyndaverkefni sem bekkurinn minn er búin að vera að vinna að síðustu daga. Og nú að mergi málsins. Mér finnst blibbið mitt orðið leiðinlegt, þ.e. mér finnst ég leiðinlegur penni. Í iðjuleysi mínu áðan byrjaði ég nefnilega að lesa gamlar blibbfærslur og man, oh man, hvað ég var fyndin og skemmtileg. Einhvern veginn hef ég tapað þessum hæfileika, að láta hversdagslega hluti hljóma fyndna og spennandi. En batnandi mönnum er best að lifa þannig að ég ætla að reyna að endurvekja skemmtilegheit blibbsins. Reyna að finna my inner funny person og taka þetta með stæl. Hvernig líst ykkur á?

Þegar ég vaknaði í morgun sá ég svolítið á skrifborðinu mínu. Veit ekki hvaðan það kom en grunar að Diljá eigi hlut í máli. Það var ekkert annað en Séð og Heyrt nr. 35. Vikan 1-7 september. Forsíðu"fréttin" er um ný músíkölsk pör og gvöð menn góður. Litla hobbittapæjan úr Nælon er komin með fullorðinn mann upp á arminn (17 árum eldri en hún) og þetta lítur allt saman bara eitthvað svo öfugsnúið út. Ekki nóg með að hún sé sjö hausum lægri en hann að þá bara fúnkerar þetta ekki. Ok, ástin spyr hvorki um stétt né stöðu, né aldur, né skilríki... en þetta er bara svo fyndið. Þau eru fyndnasta par ever. Fyndnari en Liza Minelli og gaurinn þarna sem hún giftist og skildi síðan við. Fyndnari en Whitney Houston og Bobby Brown. En ég óska þeim alls hins besta.

Jæja, Dillan mín er komin heim. Pís át, my peeps.

Tékkið á þessu. Ég og Diljá erum upprennandi kvikmyndastjörnur!

This fall's blockbuster

Stund milli stríða

Halló. Nú nenni ég næstum að blibba þannig að það er best að drífa það af. Illu er best af lokið. Nei djók! Elska blibbið mitt og elska enn meira ykkur sem lesið. Mest elska ég þó ykkur sem kommentið!

Þriðju skólavikunni minni lauk á föstudaginn. Þetta er búið að vera æðislegt. Við kynntumst líka skólastjóranum okkar í vikunni. Það var skemmtilegt. Hann kom inn í stofuna og átti að eyða þremur tímum með okkur. Hann byrjaði á því að segja að hann ætlaði sko ekki að sitja og tala um sjálfan sig í þrjá tíma. Frekar vildi hann vita að hverju við gætum komist um hann á þremur tímum. Við fengum s.s. rannsóknarverkefni og það var að allur bekkurinn átti að fara heim til hans og lítast um. Við erum að tala um það að þetta var hardcore innrás á heimili mannsins. Við máttum skoða allt, ofan í skúffur og inn í skápa, ruslið hans og óhreina tauið. Við fengum 40 mínútur og þær voru sko nýttar vel. Okkur var skipt í hópa og síðan hélt hver hópur kynningu á því hver Uffe Elbæk er. Ótrúlega skemmtilegt.

Á morgun förum við að vinna í verkefni. Verkefnið er leyndarmál og við fáum ekki að vita hvað það er fyrr en á morgun. Spennó.

Helgin var góð. Okkur Diljá var boðið upp í sveit. Þar hittist íslenska kaosfjölskyldan, þ.e. íslensku krakkarnir í Kaospilot þau Guðni, Frímann, Eva Rún, Diljá og yours truly. Sveitin var eiginlega ekki sveit en það tók okkur samt 20 mínútur að komast þangað með strætó. Frímann var síðan búin að skreyta íbúðina með bleikum borða og þemað var óður til kvenleikans. Við sátum þar í góðu yfirlæti og tókum síðan leigubíl niður í bæ. Nema það að leigubíllinn var lítil rúta. Hahaha. Diljá og Eva fóru snemma heim en ég, Guðni og Frímann héldum áfram langt fram á nótt. Peter, hinn sænski úr Team 12, bættist í hópinn og leiðin lá á opnun nýs hommabars hér í Árósum. Ég var nefnilega eina gagnkynhneigða manneskjan í þessum fríða flokki og fékk þess vegna litlu um ráðið. En það var ofsalega gaman. Ég verð hreinlega að hommast oftar. Við eyddum þó ekki öllu kvöldinu á hommabarnum heldur fórum líka í Turbinehallen á eitthvað dj dæmi. Þar hittum við helling af yndislegum skólafélögum okkar og dönsuðum frá okkur allt vit.

Á laugardaginn átti ég síðan lengsta deit í heimi með honum Peter mínum. Við fengum okkur kínverskan mat, ís, horfðum á Charlie and the Chocolate Factory, fengum okkur síðan pítu og spiluðum pool við nokkra úr bekknum. Einkar ljúft.

Ég er síðan búin að setja inn nokkra nýja tengla. Elsku Ingi Þór er byrjaður að blogga aftur og það á jive-ísku. Ultra cool hjá elskunni minni. Svo setti ég líka link á skólann minn ef ykkur langar til að lesa meira um hann.


Frímann og Kamill


Dilla og Milla


Peter, Guðni og Frímann


Eva Rún

Ég nenni með engu móti að blogga. En það er rosalega gaman hjá mér.

Elska ykkur,
Milla

Jogging Flakes frá Golden Bridge... uh, what?

Já, þá hefst aftur liðurinn Kamilla blibbar undir áhrifum. Var að koma heim. Þriðja kvöldið í röð sem ég djamma og ég, dömur mínar og herrar, er alveg búin á því. Dillan mín fór til Álaborgar og ég sakna hennar sárlega enda við orðnar eins og gömul hjón en samt í besta skilningi þess. Gömul hamingjusöm hjón. Alla vega... Í dag var reunion með krökkunum sem ég var með í blaðamannaskólanum. Við vorum fimm. Angela frá Kanada, Art frá Los Estados Unidos, Maren frá Noregi, Sören frá DK og ykkar einlæg frá the island of Ice. Þetta var allt saman einstaklega ljúft en ég einum of þreytt vegna megasukks undanfarna daga. Fim, fös, lau, skal ég ykkur segja!! Já, harkan sex alla leið. Sukk og svínarí tekið með stæl og dýfu!

En yfir í annað. Ég fór í ALDI um daginn. ALDI er matvöruverslun sem á rætur sínar að rekja til Þýskalands. Þar er allt á sportprís og vel það. Við Dilla höfum þess vegna ákveðið, á grundvelli hagstæðs verðlags, að venja komu okkar í þessa búð. Jahá! Þar er inni er allt annar búðarveruleiki en ég er vön. Aldrei, og þá meina ég aldrei, hef ég verið inni í búð og ekki þekkt eitt einasta vörumerki. Titillinn á færslu dagsins er einmitt nafnið á morgunkorni sem við festum kaup í þessum innkaupaleiðangri. Einstaklega bragðgott, mæli eindregið með Jogging Flakes!! Svona er einmitt allt þarna inni. Algjörlega fjarri mínu búðarmentalitet! Vá, nú er ég farin að röfla og blikka allt of mikið. Þetta þýðir einungis eitt: Milla litla þarf að fara að sofa í hausinn á sér.

Góða nótt, þið þarna úti. Öll mín ást og allir mínir kossar! ZZZZZZzzzzz...

Kamilla, nafna mín og bekkjarsystir.

Jæja krakkar!

Þá er komið að því. Blibbið um síðustu daga. Verð reyndar að viðurkenna að ég er ekki alveg tilbúin til að deila þessu einfaldlega vegna þess að ég er enn að melta það.

Ferðin var frábær. Mér líst ótrúlega vel á fólkið í bekknum og kennararnir mínir, Kasper og Gry, eru alveg hreint stórkostleg. Þessi ferð var að mestu leyti hönnuð til að hrista hópinn saman og skapa traust okkar á milli. Svo fórum við auðvitað á trúnó, settum upp leikrit, dönsuðum með bambusprik og bundið fyrir augun, lærðum stunt atriði, vöskuðum upp, drukkum bjór og kampavín og borðuðum hollan og góðan sveitamat. Pabbi sagði við mig á sunnudaginn að þetta hljómaði eiginlega bara eins og leikskóli! En málið er að jafnvægi líkama og hugar er svo mikilvægt. Eftir fjóra daga í Aasen var ég samt alveg tilbúin að fara heim enda ekki búin að kúka í fjóra daga. Við eyddum síðan síðasta deginum okkar á ströndinni. Það var yndislegt fyrir utan helvítis rokið. Ég er enn að finna sandkorn á mér.

Við heimkomu biðu okkar nokkrir úr Team 11 (ég er í Team 12). Þau létu okkur hafa umslög með upplýsingum um hvað væri að gerast daginn eftir. Við áttum að mæta svartklædd í skólann og hafa mútur með okkur. Ég föndraði I owe you miða sem ég síðan dreifði eins og óð væri. Föstudagurinn fór s.s. í ratleik þar sem okkur var skipt í tvö lið, Knights of the Chaos Order og The Fasan Clan. Hinir góðu og hinir illu. Málið var að banvænn vírus var óðum að dreifast um heiminn og okkar hlutverk (þeirra góðu) var að bjarga heiminum með því að finna mótefni. Hinir áttu hins vegar að reyna að tortíma þessum fagra heimi sem við búum í. Við fengum öll svona hvíta málningarkallabúninga með skjaldarmerki hvors liðs á bakinu. Charles Lindhberg og hauskúpa. Þannig þvældumst við um allan bæinn og leystum þrautir eins og að búa til blóm úr grænmeti og færa sérvitri rússneskri keisaraynju það, fara í kappróður út á höfn, keppa í Twister og svo margt meira. Þetta var auðvitað æðislegur dagur og um kvöldið var síðan partý til að bjóða okkur velkomin. Fyrir partýið var okkur sagt að mæta á kaffihús í bænum með rauða rós. Þar var drukkið og síðan var bundið fyrir augun á okkur og við leidd niður í skóla. Þar áttum við að skríða göng og enduðum hjá dómurum. Mín fyrirmæli voru að segja bara langamma og langafi á íslensku og vera ofsalega reið. Þegar ég kom inn til dómarana var ég síðan beðin um að dansa og gera alls kyns kúnstir. Að lokum var ég leidd niður í sal þar sem allir tóku mér fagnandi og áttaði mig á því að allt dómarviðtalið hefði verið í beinni útsendingu á risatjaldi í salnum. Hahaha!

Svo tók við taumlaus dans og gleði langt fram á nótt. Þrátt fyrir bilaðan ökkla dansaði ég eins og morgundagurinn myndi aldrei koma. Lokaniðurstaða: Fráhábær vika!!!!!!!

Nú hefst síðan alvaran og mitt helsta vandamál er að venjast því að sitja á skólabekk. Það er orðið ansi langt síðan ég hef þurft að sitja í skóla frá 09-16 og með einbeitninguna á fullu allan tímann. Þannig að þessa dagana eru það rólegheit strax eftir skóla. Zulma, ein bekkjarsystir mín sem var með mér í hóp í inntökuprófunum, spurði mig í dag hvar alvöru Kamilla væri eiginlega. Ekki örvænta. Þetta kemur allt með kalda vatninu.