Dörtí densing

Fékk alvöru flashback þegar ég horfði á hina klassísku Dirty Dancing í gær. Sá sjálfa mig fyrir mér á hlusta á soundtrackið á vínyl í gömlu Schneider (já, einmitt!) græjunum mínum. Þetta var í þá daga sem ég átti rúm sem hékk í loftinu og allar stelpurnar í Kef öfunduðu mig af. Ég hefði getað selt inn í herbergið mitt, svo umtalað var þetta forláta rúm. Daddy cool, snillingur og smiðsundur, smíðaði einmitt rúmið og mamma saumaði rúmteppið og gardínurnar en það var einmitt hægt að draga fyrir. Mjög dramatískt. "Jæja, góða nótt!" (Curtain closes). Svo sat ég stundum undir rúmi og skrifaði leyndarmál á rúmið mitt. Það var einmitt svona leynihilla þarna undir og þar geymdi ég einmitt marga top secret muni. Reyndar varð þetta rými undir rúminu mér stundum til trafala vegna þess að ég var mjög myrkfælin og öll könnumst við við að vera hrædd við eitthvað undir rúminu okkar (eða hvað?). Í mínu tilfelli var einstaklega mikið pláss fyrir skrímsli og aðrar verur til að fela sig. Ég man eftir að hafa slökkt ljósið (sem var við hurðina) og tekið nokkur stökk, þvert yfir herbergið og upp í rúmið mitt þar sem yrði örugg. Þar uppgötvaði ég einmitt hæfileika mína í þrístökki (Bla!). Ég öfundaði alltaf krakka sem voru með slökkvara við hliðina á rúminu sínu. Það hefði sko auðveldað líf mitt.

Sjáið hér hvað bróðir minn er skrýtinn. Hahahaha! En ég elska hann samt, enda skrýtin sjálf:-)

Eníhú. Er ekki best að hafa þríþraut fyrir helgina???

Hvað lag? Hvaða flytjandi? (Það er þema í þessari þraut. Bónusstig fyrir að geta upp á því.)

Lag nr. 1:
I hate to look into those eyes
And see an ounce of pain

Lag nr. 2:
See the blind man shooting at the world
Bullets flying taking toll

Lag nr. 3:
Someday we'll get it toghether and we'll get it undone
Someday when the world is much brighter

Í anda Ólympíuleikanna

Ég hef ákveðið að breyta sniði getraunarinnar í takt við sjónvarpsdagskrá RÚV. Nú er það hart! Velkomin í þríþrautina... Ég minni á að bannað er að googla (heyrirðu það, Brynja M.?;-)). Let the games begin!

Hvað lög? Hvaða flytjendur?

Lag 1:
I started school, in a worn, torn dress that somebody threw out
I knew the way it felt, to always live in doubt

Lag 2:
I should be crying, but I just can't let it show.
I should be hoping, but I can't stop thinking

Lag 3:
But the boss won't seem to let me in
I swear sometimes that man is out to get me

Einn, tveir og byrja!

Kam-bay.com

Það fylgir því ákveðin hreinsun að losa sig við dót og ryk og svoleiðis. Mér líður alltaf voða vel þegar ég í hreinu húsi, sef með hreint sængurver og nú síðast þegar ég sel föt á netinu. Gugga sagði mig bissnesskonu og kallaði blibbið mitt hið nýja e-bay eða kam-bay eins og hún kaus að kalla það. Verst að ég tími ekki að selja meira:-/ Ég er svoddan safnari í mér og finnst ekki margt vera drasl (Ekki það að nokkurn tímann yrði selt drasl á kam-bay. Þar skilur á með kam-bay og e-bay!). Sem betur fer bý ég í 80m2 íbúð og er með geymslu í kjallaranum. Fór einmitt í Góða hirðinn í gær með yndisfagurri móður minni og keypti mér sex forláta skálar. Skálarnar eru mjög fallegar með fjólubláum blómum og gullrönd. Og kostuðu bara 100 kr. stykkið!! Bloody marv!

Annars hef ég verið að hlusta á nýjan disk sem mér barst frá tónlistarmekkunni Manchester. Hann heitir Free the bees og er með hinni frábæru hljómsveit the Bees. Þetta er alveg æðislegur diskur og gæti alveg verið 30 ára gamall (nema þá væri hann líklega vínylplata...) enda minnir sándið á gömul rokkbönd. Takk, Ingi Þór minn, fyrir ábendinguna. Very good, yes!

Menningarnótt á morgun. Já, í mínum huga er þetta reyndar eitt af þessum kvöldum sem fólk gerir alveg mega væntingar til og því nokkrar líkur á að kvöldið verði ekki eins gott og vonast var til. Annað dæmi um slíkt kvöld er gamlárskvöld... Ég held ég láti nú samt sjá mig í bænum, enda nokkur góð partý í boði.

Hey, ég sá Forest Whittaker í Kringlunni í gær. Alltaf (ekki að það sé mjög oft) finnst mér jafn skrýtið að sjá svona heimsfrægt fólk. Þau eru manni eitthvað svo óraunveruleg og virðast bara vera til á síðum tímaritanna. Svo bara bang, I really do excist! Ég sá einmitt Renee Zellweger í London fyrir nokkrum árum síðan, meira að segja tvisvar. Reyndar tók ég ekkert eftir henni heldur kom Helga til mín og sagði mér frá því. Ég var einstaklega upptekin við að skoða sólgleraugu.

Jæja, fastir liðir eins og venjulega. Getraunin. Hvaða lag? Hvaða flytjandi?

Jesus freaks out in the street
Handing tickets out for God

Við sjáumst væntalega í bænum annað kvöld. Enda hálf þjóðin (og þar með lesendur þessa blibbs) vön að leggja leið sína þangað á menningarnótt.

Sjáið þessa fallegu bláu rúskinnsskó!! Þeir eru glænýir og ég fékk þá í Manchester. Í kaupæði mínu keypti ég þá aðeins of litla og hef því aðeins notað þá einu sinni. Mig langar að leyfa einhverjum öðrum fótum að njóta þeirra og býð þá þess vegna til sölu á litlar 4800 kr. sem er langt undir raunvirði þeirra. Þeir eru nr. 38 og hafið samband við mig í 863-3499 ef þið hafið áhuga. Á næstunni verður síðan gullfallegur gulur jakki til sölu en hann hef ég bara notað einu sinni en fann sjálfa mig ekki alveg í honum. Það er merkilegt hvað hægt er að nýta blibbið til margra hluta. 

Manipulating my mind

Daginn sem ég íhuga að segja upp happdrætti Háskóla Íslands vinn ég 4.000 krónur. Tilviljun? Eða er búið að setja litla örflögu inn í hausinn á mér einhverja nóttina á meðan ég svaf? Fór einmitt á the Stepford Wives í gær með Brynju og Helgu, systur hennar. Myndin var nú ekki upp á marga fiska. Byrjaði reyndar vel en endaði í algjöru kjaftæði. Mér finnst Matthew Broderick svo skemmtilegur leikari og ekki skemmir fyrir að hann er giftur átrúnaðargoðinu mínu, henni Söruh Jessicu Parker.

Ég byrjaði helgina á veikindum en dældi í mig sólhatti og var búin að ná mér á laugardaginn til þess eins að fara út á djammið... Við Brynja fórum í kveðjupartý til Rúnar. Þar hitti ég Ósk og Ottavio. Svo fórum við í bæinn og ég endaði kvöldið í sveittum dansi á Kaffibarnum þrátt fyrir leiðinlega tónlist.

Við mamma erum að plana afslöppunarferð til Amsterdam í október. Ég er svo heppin að eiga mömmu sem vinnur hjá Icelandair þannig að ég fæ frímiða. Lengi vel fékk ég alltaf frímiða en svo varð ég 23 ára og þá hætti það. Nú er reyndar búið að breyta reglunum þannig að ég fæ frímiða þegar mútta er með í för. Lúxus. Svo eiga hún og pabbi svo hryllilega mikið af vildarpunktum þannig að við notum þá til að borga hótelið. Svo ætlum við bara að hafa það ljúft saman, fara í dekur á snyrtistofum og skoða okkur um. Ég hef nefnilega aldrei farið til Amsterdam. Víííí!

Annars minni ég ykkur á getraunina hér fyrir neðan. Hannes Óli er ekki enn búinn að svara henni;-)

Litla stelpan sem veiktist yfir heitustu helgi ársins

Já, þessi saga mun brátt verða sögð í stað Litlu stúlkunnar með eldspýturnar. Sorgarsaga! Já, Kamilla litla fór og hitti Ölmu og Þóri á Segafredo í gær. Þar fékk hún að heyra slúður helgarinnar sem leið. Síðan lá leið þeirra á Ölstofuna þar sem þau sátu inni á meðan allir hinir sátu úti. Þau skemmtu sér þó hið besta við að njósna um hinn og þennan og ræða hverjir séu sætir í dag og hverjir bara útbrunnir alkóhólistar og aumingjar... Kamilla ákvað að fara ekki seint heim vegna þess að hún er jú með eindæmum samviskusöm og hafði skyldum að gegna hjá Rauða krossinum daginn eftir. Hún fór beinustu leið upp í rúm en gat síðan bara ekki sofnað fyrr en um klukkan fimm. Þetta var ein versta nótt sem Kamilla litla hefur upplifað og daginn eftir vaknaði hún fárveik.

Bottomline: Ég er að drepast úr leiðindum og enginn nennir að leika við mig. Foreldrar mínir hringdu þó og vottuðu samúð sína alla leið frá Keflavík og grættu mig með sögum af yndislegu rauðvíni frá Ástralíu. Eina sem ég hef verið að dreypa á þetta föstudagskvöldið er freyðiví... nei, ekki vín heldur vítamín með sólhatti og c-vítamíni til að flýta ferlinu sem þessi skítapest er.

Setningarathöfn Ólympíuleikanna var fín fyrsta klukkutímann en ó, mæ god, hvað þetta er langdregið og leiðinlegt.

Í getrauninni að þessu sinni er eitt af mínum uppáhaldslögum. Hvaða lag? Hvaða flytjandi?

I want to rock your gypsy soul
Just like way back in the days of old

Hressar píur! 

Back to real life then!

Fyrsti vinnudagurinn eftir sumarfrí líður ekki hratt. Ég er svona enn að koma mér af stað eftir letilíf. Það versta var að vakna snemma í morgun en ég hef sofið fram að hádegi síðan í byrjun júlí...

Helgin var ultra blast!! Fór út bæði föstudag og laugardag og það er komið ansi langt síðan ég hef getað það. Hékk mestmegnis á Kaffibarnum eins og venjulega en Ölstofan kom sterk inn, aldrei þessu vant... Ég gerði bæði góða og slæma hluti sökum ölvunar og hef verið að fá svona flasback tilfinningu sem vekur upp hroll, ekki beint skemmtilegt:-/ En svona er þetta víst. Ég hugga mig við það að flestir í kringum mig voru álíka fullir eða jafnvel meira og ég veit um nokkuð marga sem gerðu gloríur þessa helgina...

Ég borðaði grjót á laugardaginn í þynnkunni. Það fæst á McDonald's og gengur undir dulnefninu Kjúklingaborgaramáltíð... Ekki gott fyrir litlu stúlkuna sem borðar svo hollan mat að svona ullabjakk refsar henni með magapínu.

Á sunnudaginn var ég síðan svo ástfangin af öllum vinum mínum á Culiacan (Mun skárri skyndibiti en grjótið á McDonald's. Svo eru afgreiðslustelpurnar æðislegar, einstaklega ljúfar og indælar.). Svona „what if I never met you guys?,“ þannig að ég knúsaði alla í bak og fyrir og var voða lovey dovey, á það nefnilega til. Á bak við töffara facade leynist nefnilega lítill vælukjói sem má ekki aumt sjá.

Brynja bjó síðan til dýrindis sushi handa okkur um kvöldið. Við Dögg höfum mikla matarást á henni, svo mikla að í miðri máltíð lýsti ég því yfir að ég elskaði hana af öllu hjarta. Þið verðið endilega að prufa sushi með avocado og brie. It's the bomb!!

Ég er búin að vera að lesa bækur eftir Sophie Kinsella (Þökk sé Brynju Magnúsdóttur varaþingmanni og chick-lit fan) og mig langar bara að segja ykkur hvað þær eru drepfyndnar. Ég byrjaði á bók sem heitir Can you keep a secret? og skellihló (og grét smá) við lestur hennar. Einstaklega fyndin og með eindæmum seinheppin söguhetja. Núna er ég byrjuð á Shopaholic seríunni. Búin með fyrstu sem heitir The secret world of a shopaholic og hálfnuð með bók númer tvö, Shopaholic abroad (Ég er búin að vera að tæta þessar bækur í mig síðan um verslunarmannahelgina, get bara ekki lagt þær frá mér). Það fyndna er að ég finn oft til samkenndar með henni Rebeccu Bloomwood vegna þess að ég er líka shopaholic. Ég held að allar vinkonur mínar geti staðfest það...

Getraunin í dag. Hvað lag? Hvaða flytjandi?

Now that I see you stripped to the very core
I know that I need you less than I did before

Hello, my darlings!

Blibbið hefur legið í dái á meðan Kamilla litla hefur notið sín í sumarfríi. Nú er það farið að kippast til og þá kem ég hlaupandi.

Sumarfríið mitt hefur með eindæmum verið heilsusamlegt. Ég er búin að fasta og snúa við blaðinu hvað varðar mataræði. Ég er breytt kona og eyddi til dæmis verslunarmannahelginni með bók í hönd og jurtate við hliðina á mér. Fór reyndar út á laugardeginum og þá lá leiðin til hennar Brynju minnar í partý. Til að forðast óþarfa spurningar hélt ég ætíð á glasi fullu af Egils Kristal með lime sneið sem inniheldur allt það sem ég drekk venjulega um helgar, að frátöldu gininu... Svo þegar líða tók á kvöldið sagði ég nokkrum frá leyndarmálinu mínu og fékk meðal annars að heyra það að ég væri snillingur (Bjargaði kvöldinu mínu, Gugga. Takk!) Eftir partýið fórum við Ragnheiður Ösp, Raggi og systir hans á Gauk á Stöng (Já, svei mér þá!) og spiluðum pool fram á nótt en ég elska einmitt pool og hef loksins fundið mér íþrótt. Klukkan rúmlega fjögur vildu þau síðan hætta og ég fór að gráta og fór heim í fússi...

Annars hef ég hangið í Vesturbæjarlauginni í fríinu en fór reyndar í Bláa Lónið í gær með Emmu, dönsku stelpunni sem býr með mér, og það var bloody fantastic! Fékk reyndar ekki frítt nudd eins og síðast...

Í gær fékk ég að fara á frægu Ölstofukvöldin með Þóri, Ölmu, Héðni og öðru góðu fólki. Ég hef oft lesið um þessi skemmtilegu kvöld á blibbum þeirra Héðins og Þóris en einungis getað ímyndað mér hvursu skemmtileg þau geta verið;-) Kvöldið byrjaði hins vegar ekki nógu vel þar sem við hittumst á Segafredo. Þar átti hvert stórslysið á fætur öðru sér stað og mun ég seint bíða þess bætur. Ég sá allt of mikið af ítölsku karlmannsklofi, róna æla með stæl og klósett með engri setu á sem ætlast var til þess að ég pissaði í (Í staðinn hélt ég í mér í hálftíma og pissaði næstum í buxurnar...). Þrátt fyrir þessa martröð var kvöldið einstaklega vel heppnað þó að ég sé enn meira kynferðislega frústreruð eftir á (I share your pain, Héðinn minn!).

Ég byrja að vinna á mánudaginn eftir æðislegt frí sem, eftir á að hyggja, leið aðeins of fljótt.

Smá getraun. Elska þennan texta. Minnir mig á þig, Ingi Þór minn, þegar við keyrðum Vatnsleysuna heim til ma og pa um daginn. It was the bomb!!

Hver flytur og hvað heitir lagið?

Blinded by the light
Revved up like a Deuce
Another runner in the night