Hróarskelda? Nei, Melbæjarskelda is the place to be

Ég sit spennt dag hvern og hlusta á Poppland og vona að ég verði dregin út í Hróarskelduleiknum. Ég er samt búin að ákveða að fara að koma með varaplan vegna þess að kannski vinn ég ekki! Ég ætla á Melbæjarskeldu '04 á Íslandi. Þar verður sko stuð! Það er samt alveg að verða uppselt þannig að þið verðið að hafa hraðar hendur;-)

Ég byrja í sumarfríi 8. júlí og verð til 9. ágúst! Þetta er í fyrsta skiptið síðan Kamilla litla dembdi sér út á vinnumarkaðinn að hún fær svona veglegt sumarfri. Vandamálið er hins vegar það að ég veit barasta ekkert hvað ég á af mér að gera. Vill einhver leika 24/7 í heilan mánuð?

Langt síðan getraunin hefur komist á spjöld blibbsins. Tími til að bæta úr því.

Hvaða lag? Hvaða flytjandi?

When I’m weak I draw strength from you
And when you’re lost I know how to change your mood

Maraþon á Heathrow

Þá er ég komin heim í hvunndaginn eftir frábæra ferð til Manchester. Ferðin heim var samt alveg hræðileg. Það var eins og fjármálaguðinn væri að refsa mér fyrir mega greiðslukortafyllerí. Hann hefði þó alveg mátt sleppa því að refsa greyið Inga Þór. Já, alla vega. Við áttum flug frá Manchester til London kl. 18.25 á sunnudaginn og áttum síðan að fljúga til Íslands kl. 21.05. Þetta átti að ganga eins og í sögu en nei... Þegar við komum á flugvöllinn fór ég að skoða betur umslagið með miðanum hans Inga Þórs til Íslands. Þá var bara umslagið tómt! Sæjitt!! Eftir smá stund áttaði Ingi Þór sig á því að hann hafði óvart hent miðanum í ruslið. Ég varð alveg brjáluð og fúl út í sjálfa mig líka vegna þess að ég hafði horft á hann henda miðanum. Við sendum mömmu sos sms og reyndum að hringja í Jo, meðleigjanda Inga Þórs, til að biðja hana um að fara í gegnum ruslið. Sem betur fer reddaði mamma okkur og sagði að Ingi Þór gæti ferðast miðalaus (Gott að eiga mömmu sem vinnur hjá Icelandair). Þá heldum við að að vesenið væri úr sögunni... þar til við sáum að fluginu til London seinkaði um klukkutíma og ofan á það bættist að ekki er samningur milli British Airways og Icelandair þannig að við gátum bara tékkað töskurnar okkar inn til London en ekki alla leið eins og best hefði verið. Þegar við loksins fórum í loftið kl. 19.20 vorum við orðin ansi svartsýn og sáum fram á að þurfa að gista á Heathrow og ná morgunfluginu heim. Það var samt enn smá sjéns. Þegar við lentum hlupum við eins og fætur toguðu að farangursbandinu og þurftum að bíða heila eilífð (að okkur fannst) eftir tuðrunum. Þegar þær loksins komu hröðuðum við okkur að Icelandair innritunarborðinu þar sem steik ársins beið okkar (Æ, hún var samt engin steik greyið, bara ný í djobbinu.). Á þessum tímapunkti voru tíu mínútur í að flugvélin færi af stað. Ég hef aldrei verið jafn stressuð á ævi minni. Svo var auðvitað megavesen að innrita Inga Þór miðalausan. Á endanum fengum við bara að innrita tvær töskur (skil ekki enn af hverju því við vorum ekki með yfirvigt) þannig að Ingi Þór þurfti að hlaupa með bakpoka á bakinu, bongótrommur í einni og 20 kg ferðatösku í hinni. Og ég meina hlaupa! Við hlupum svona 1 km og svo loksins þegar við komum út að hliði, fimm mínútum eftir að vélin hefði átt að fara af stað, stóðu bara allir sallarólegir vegna þess að það var ekki enn byrjað að boarda fokkans vélina. Þá hafði bara enginn sagt okkur að það yrði seinkun á fluginu. Helvítis pakk!! Þannig að við stóðum þarna drullusveitt með ca. 40 kg í handfarangur. Þetta var rosalegt. Þrátt fyrir þetta áttum við hið ánægjulegasta flug. Ég hlustaði á tónlist, las Mojo og bölvaði ferðalögum í sand og ösku...;-)

Þrátt fyrir stressandi heimferð var dvölin í Manchester frábær. Ég verslaði auðvitað eins og brjáluð kona, þ.á.m. 20 nýja geisladiska! Ingi Þór var búinn að þrífa þriggja hæða húsið þeirra hátt og lágt kvöldið áður en ég kom. Hann handskrúbbaði meira að segja baðherbergisgólfið með hreinsiklútum:-D Það var nú ekki mikið um djamm heldur vorum við bara rosa mikið að hafa það gott saman. Rifja upp gamla tíma og fylla inn í götin á því sem gerst hafði frá því um jólin. Á 17. júní héldum við Ingi Þór matarboð fyrir Jo, Rick, Scmian og Önnu. Svo fórum við á stað sem heitir Punana sem spilar frábæra fönktónlist og drukkum kokteila. Föstudagurinn fór bara í bæjarferð og rólegheit. Við fórum í föndurbúð og keyptum alls konar dót til að skreyta boli. Við vorum hins vegar alveg búin á því um kvöldið og horfðum bara á dvd. The Graduate varð fyrir valinu og svo Harold & Maude. Tvær klassamyndir. Á laugardeginum pökkuðum við öllu draslinu hans Inga Þórs saman vegna þess að hann þurfti að flytja út úr húsinu áður en við fórum til Íslands. Það var einmitt kvöldið sem Ingi Þór henti óvart flugmiðanum sínum. Hann sagði meira segja við mig „hey, hér er gamli flugmiðinn minn,“ og henti honum í ruslið. Algjörir lúðar. Um kvöldið eldaði Jo týpískan enskan dinner fyrir okkur, english roast, og við átum á okkur gat. Síðan fórum við á mjög skemmtilegan stað sem heitir Star and garter. Það var svona þemakvöld sem heitir smile og þá er spiluð alternative rokk músík á efri hæðinni og svo tjillað á neðri hæðinni. Við hófum auðvitað kvöldið á pool leik en nú er ég orðin háð pool og svo er ég líka asskoti góð í því, þetta var ekki bara fluke þarna fyrsta kvöldið á Hardy's Well. Við kíktum aðeins upp og þá var verið að spila Interpol, mjög flott. Reyndar fórum við Ingi Þór frekar snemma heim en við ákváðum að vera ekki þunn á sunnudeginum. Það var auðvitað það besta sem við gátum gert vegna þess að það hefði orðið helvíti á jörðu að bæta þynnku ofan á martöð sunnudagsins. Sæjitt!

Lokaniðurstaða: Mig langar aftur til Manchester! Þar er gaman að vera.

Vei vei!

Manchester er ógeðslega skemmtileg borg!!! Ingi Þór kom og sótti mig á flugvöllinn og það urðu sko fagnaðarfundinn. Síðan fórum við og fengum okkur kaffibolla og beinustu leið í ódýra músíkbúð og ég keypti mér 15 geisladiska!!! Og ég er sko ekki búin...

Síðan fórum við heim til Inga Þórs og ég hitt Jo, Ric, Schmian og Sophie. Ég kom með fullt af nammi frá Íslandi og það var haldin nammikynning. Allir smökkuðu nammi og gáfu því síðan einkunn. Möndlur voru í sjöunda og síðasta sæti en grænar Freyjukaramellur sigruðu keppnina. Inn á milli voru síðan Draumur, Rís, Hrís, Bingó kúlur (eða bingo balls eins og þau kalla þær! Haha.) og Villiköttur. Um kvöldið fórum við síðan á Harvey's Well fengum okkur fyrsta flokks hammara og spiluðum pool. Það var haldin keppni England v. Iceland og auðvitað vann elsku Ísland enda hef ég leynda hæfileika í pool. Eitt skiptið hitti ég fjórar kúlur í röð ofan í. Ingi Þór stóð bara og gapti af undrun. Stóra sys sannaði sig alveg þarna.

Í dag er stefnan tekin á búðirnar með Jo. Ingi Þór er að fara í stórt próf á morgun og þarf að vera heima að læra.

Blessí.

Manchester, England, England

Yes, my lovlies, ég mun leggja land undir fót í fyrramálið. Flugstöð Leibba Eiríks verður fyrst á dagskrá, svo London og svo Manchester. Víííí! Ég talaði við Inga Þór í gærkvöldi og við erum bæði að pissa í okkur úr spenningi! Það verður svo gaman.

Ég fór á Maru um helgina og dó hamingjudauða. Rosalega er góður maturinn þarna. Ég fékk meðal annars grillaðan lax og hann var sá besti sem ég hef á ævi minni smakkað. Svo fór ég auðvitað í bæinn og breiddi út boðskapinn;-)

Nú ætla ég að drífa mig í klippingu. Ég er hætt að sjá, toppurinn er orðinn svo síður.

Until next time.

Getraunin. Hvaða lag? Hvaða flytjandi?

We'll get her jacked up on some cheap champagne
We'll let the good times all roll out
And if the music ain't good, well it's just too bad
We're gonna sing along no matter what

Cosmo og kjúlíus

Sæl og bless. Long time no blibb, ekki satt? Ég er búin að vera svolítið niðurdregin vegna þess að ég fékk ekki það sem ég ætlaði mér og verð því að fara að hugsa út í það hvað ég ætla af mér að gera í janúar 2005. Það kemur bara í ljós síðar. Ég er búin að jafna mig. Ekkert stress.

Katrín hefur verið sambýliskona mín þessa vikuna en hún er í heimsókn frá DK. Það hefur verið kátt í höllinni og í gær hélt ég matarboð og við drukkum cosmopolitan fram á nótt. Það endaði nú reyndar með því að ég henti fólkinu út vegna þess að ábyrga ég þurfti að fara að sofa til að mæta í vinnu í morgun (n.b. allir hinir eru í vinnu líka!) Þau stauluðust heim til Þórhildar og enduðu í megasukki fram á nótt. Þau hafa augljóslega meira úthald en ég. Já, svona er þetta víst.

Nú er bara tæp vika í ferðina til Manchester. Ég er spennt og glöð og hlakka til að hanga í búðunum. Ingi Þór þarf að fara með mig á þessa staði: Flottustu búðirnar, ódýrustu músíkbúðirnar og barina þar sem allir sjúklegu gæjarnir eru. Þá verð ég ánægð!

Það er örlítið bjartara yfir getrauninni í dag en undanfarið. Þá er bara að bíða eftir að getraunasnillingarnir og tónlistarsálufélagar mínir (Obviously!) Hannes Óli, Þórir og Hlynur láti ljós sitt skína...

You know the drill. Hvaða lag? Hvaða flytjandi?

Just as hate knows love's the cure
You can rest your mind assured

Getraunin

Hvaða lag? Hvaða flytjandi?

Gifts for boot heels to crush, promises deceived
I had to send it away to bring us back again.


Ég fékk ekki símtalið sem ég var að bíða eftir í dag. Þannig að framtíð mín er óljós...

Ævintýrin gerast í Reykjavík

Þetta er mjög villandi fyrirsögn. Ég vildi að hún væri sönn en í mínu tilfelli er tilvera mín allt annað en ævintýraleg. Það ævintýralegasta sem hefur komið fyrir mig í dag er að strætóinn minn bilaði. Ég þurfti að bíða í strætó í 15 mínútur uns nýr kom og sótti okkar. Þar hitti ég Héðinn. Hann er ungur maður á framabraut og var í jakkafötum í strætó. Mér fannst það mjög smart, mjög heimsborgaralegt:-) Svo fór ég út hjá Hamraborginni og þar rigndu á mig nokkrir dropar. Spennandi, ekki satt?

Djammið í Reykjavík er síðan enn annað ekki-ævintýrið. Alltaf sama gamla stöffið en þið megið fullvissa ykkur um það að ég mun hanga á barnum um helgina. Drinking myself in to oblivion to forget my misfortune. Nei, nei, þetta var einum of. Mér finnst bara líf mitt vera svo mikil rútína núna. Mér ætti að líka það vel þar sem ég er nú skipulagsfrík en finnst það í staðinn bara hálfleiðinlegt. Á sama tíma í fyrra var ég að upplifa yndislegt sumar í DK í pilsi og á táslunum. Ég væri alveg til í það núna.

Jú, eitt enn rosa spennandi (!) gerðist í dag. Ég hitti litla krakka á Austurvelli í morgun sem eltu mig á röndum og vildu fara með mér á stefnumót. Þau voru voða sæt en soldið skrítin.

Ég auglýsi hér með eftir alvöru ævintýri. Ævintýri sem er þess virði að segja frá!

Ást og friður.