Tie a yellow ribbon around the old oak tree

Ég er búin að vera með þetta lag á heilanum síðan á laugardaginn og ég er að missa vitið. Þetta er ekki beint tónlistarlegt meistaraverk en bara svona svakalega greypt í heilann á mér. Gamli tugthúslimurinn að losna úr prísundinni og skrifar bréf til elskunnar sinnar og biður hana um setja gulan borða utan um gömlu eikina (þau fóru kannski fyrst í sleik í skugga þessa trés, hver veit.) ef hún elskar hann enn. Hann heyrir ekkert frá sinni heittelskuðu og situr vongóður og smá stressaður í rútunni á leiðinni heim en þorir ekki að horfa sjálfur af ótta við höfnun. Hann biður því bílstjórann að athuga með þetta fyrir sig og segist í raun enn vera í fangelsi og að ástmey sín geti ein frelsað sig. Fagnaðarlæti brjótast síðan út í rútunni þegar í ljós kemur að hundruð gulra borða eru utan um gömlu eikina. Já, svona er þetta krakkar mínir, ástin sigrar á endanum hvort sem þú ert glæpon eða ekki. Þennan texta vil ég tileinka Grétari og Heiðveigu og vona að hún bindi nokkra gula borða utan um gömlu eikina í hjarta Grétars. Ble...

Tie a yellow ribbon around the old oak tree

I'm coming home I've done my time
And I have to know what is or isn't mine
If you received my letter
Telling you I'd soon be free
Then you'd know just what to do
If you still want me
If you still want me

Oh tie a yellow ribbon
'Round the old oak tree
It's been three long years
Do you still want me
If I don't see a yellow ribbon
'Round the old oak tree
I'll stay on the bus, forget about us
Put the blame on me
If I don't see a yellow ribbon
'Round the old oak tree

Bus driver please look for me
'Cause I couldn't bare to see what I might see
I'm really still in prison
And my love she holds the key
A simple yellow ribbon's all I need to set me free
I wrote and told her please

Oh tie a yellow ribbon
'Round the old oak tree
It's been three long years
Do you still want me
If I don't see a yellow ribbon
'Round the old oak tree
I'll stay on the bus, forget about us
Put the blame on me
If I don't see a yellow ribbon
'Round the old oak tree

Now the whole damn bus is cheering
And I can't believe I see
A hundred yellow ribbons
'Round the old, the old oak tree

Tie a ribbon 'round the old oak tree
Tie a ribbon 'round the old oak tree
Tie a ribbon 'round the old oak tree
Tie a ribbon 'round the old oak tree

Tie a ribbon 'round the old oak tree
Tie a ribbon 'round the old oak tree
Tie a ribbon 'round the old oak tree
Tie a ribbon 'round the old oak tree

Skatturinn

Ég gerði skattskýrsluna mína í fyrsta skiptið á ævinni. Elsku mamma hefur alltaf séð um þetta fyrir mig en þar sem ég er víst orðin fullorðin er kominn tími á að læra þetta. Verð nú samt að segja að þetta var frekar niðurdrepandi skýrslugerð. Ég komst að því að ég á ekki neitt nema skuldir, bý í íbúð sem foreldrar mínir eiga og deili henni með hamingjusömu pari. Til að vega upp á móti þessari miður sjálfstæðu tilveru minni er ég með tvöfalt háskólapróf. Já, það er bara asskoti gott, verð ég að segja.

Ég varð fyrir peningarlegri vakningu á þriðjudaginn. Ég hlustaði á fjármálafræðslu hannaða fyrir nemendur í 10. bekk grunnskóla og varð margs vísari. Ég vissi til dæmis ekki að maður borgar vexti af yfirdráttaheimild sem maður er ekki að nota. Segjum að þú, kæri lesandi, sért með yfirdráttarheimild upp á 200.000 krónur en hún er ekki í botni, þ.e. þú ert bara með -100.000 krónur á reikningnum þínum. Þá borgar þú kannski 15% vexti (fer eftir tegundar reiknings o.fl) af 100.000 krónunum sem þú ert að nota en 6% vexti af 100.000 króna heimildinni sem þú ert ekki einu sinni að nota. Þannig að ef að fólk er að borga niður heimild ætti það að passa að það sé ekki með óþarflega háa heimild. It costs money.

Svo ætla ég aldrei að kaupa mér bíl nema ég eigi fyrir honum. Bílalán eru nefnilega af djöflinum gerð og ekki orð um það meir.

Eigið góða helgi og passið ykkur á yfirdrættinum.

Ég er ekki með röntgensjón

Einu sinni sá ég ógeðslega vel. Sannkölluð 20/20 vision. Nú eru þeir tímar liðnir og Kamilla þarf að fá gleraugu. Já, ég áttaði mig á því í matarboði hjá Dögg um helgina að ég er farin að sjá illa. Fór síðan í sjónmælingu á mánudaginn og komst að því að hægra augað er bilað en vinstra augað ekki. Svo hef ég verið að skoða gleraugu og er barasta í sjokki yfir því hvað þau kosta en eins og einn sölumaðurinn sagði: „jú, það er nú hægt að kaupa sér Trabant og líka Rolls Royce.“ Já, kæri vinur, ég geri mér fullkomlega grein fyrir því en ég vissi bara ekki að trabantar eru fjandi dýrir líka. Svo er líka málið að ég vil ekki verða eins og listgagnrýnandi í Mósaík þannig að ég kaupi mér ekki skærrauð plastgleraugu sem ég fæ leið á eftir viku. Já, þetta er erfitt líf. Það er erfitt að vera sjónskertur, mjög svo erfitt...

Helgin var æðisleg og ég er enn að jafna mig. Damien Rice var yndislegur. Ég grét og hló og sussaði þar á milli á fullu strákana við hliðina á okkur. Við vorum reyndar mjög heppin og fengum að fara aðeins fyrr inn og fengum þ.a.l. rosa fín sæti og heyrðum í Damien í sándtékki. Ekkert slor skal ég ykkur segja. Stemmningin eftir tónleikana var frekar skrítin. Í fyrsta lagi vorum við á NASA og í öðru lagi vorum við (Við= ég, Anna, Freyr og Dögg) í andlegu ójafnvægi eftir tónleikana. Við vorum glöð og hress en samt hálfpartinn sorgmædd yfir að þessi fagurgali hefði nokkurn tímann hætt að spila. Tókum þess vegna bara nokkur dansspor (Freyr gerði orminn!) og drifum okkur út. Einhvern veginn ákváðum við að Apótek væri "the place to be" en það var nú bara bjórinn að tala. Ölstofan var síðan alveg off þannig að við fórum bara heim og elduðum (!).

Æ, nenni ekki að blibba núna. Minni bara á bjórkvöld Röskvu í kvöld á Stúdentakjallaranum.

The golden oldies

Ég verð brátt gyllt gamalmenni. Hilma sagði við Ásdísi, systur Jóns Björns, að ég væri að verða 25 ára í næsta mánuði. Hún sagði vá. Ekki vá í aðdáunartóni heldur holy-shit-hvað-hún-er-að-verða-gömul-vá! Ásdís er n.b. 17 ára þannig að það huggar mig örlítið. Reyndar finnst Önnu og Dögg ég bara vera barn enda eru þær tveimur árum eldri en ég og mun lífsreyndari. Ég átti einmitt indæla kvöldstund með þeim og rauðvínsglasi í gær í nýju íbúðinni hennar Daggar. Umræðuefni kvöldsins voru frekar skrítin. Annars vegar Afríkuríki eins Guinea Bissau, Zimbabwe og Sómalía og hins vegar strákar. Strákar virðast alltaf poppa upp í góðra vina hópi.

Ég skála fyrir Frey því að hann reddaði mér og Dögg miðum á Damien Rice. Oh, hvað það verður indælt. Hlustaði einmitt á diskinn hans mér til upprifjunar og setti síðan Delicate á repeat, það er SVO fallegt lag. Ég las í Fréttablaðinu að Óli Palli muni mæta með plötusafnið sitt og spila eftir tónleikana. Það er nú bara ávísun á gott kvöld. Ég sakna þess einmitt þegar hann spilaði stundum á 22. Það voru ætíð ultra blast kvöld. Einu sinni dönsuðum við Særún svo mikið að hún missti niður um sig pilsið og rassvasarnir á pilsinu mínur voru komnir að framan hjá mér. Særún tók varla eftir að pilsið væri á gólfinu, fannst hún bara allt í einu mikið frjálsari:-D

Það er allt Keflavíkurgengið mitt að fara á All Tomorrow's parties og ég verð að segja að ég er abbó. Ekki nóg með að þau fái að hlusta á afbragðs músík heldur fá þau að hitta Inga Þór, Guggu og Öldu. Ég reyni að samgleðjast meira en að öfundast og segi því góða skemmtun, kids.

Ég setti inn slatta af nýjum og spennandi blibbum:

Aggi er fyndinn gaur í Röskvu. Mikill fótboltaunnandi og hefur m.a.s. að segja skrifað metsölubók um þessa áhugaverðu íþrótt.
Herra kjáni. Herra kjáni er sko enginn kjáni heldur sálufélagi minn þegar kemur að músík og Sex and the city. Það er reyndar svolítið langt síðan ég setti hann á tenglalistann en fannst ég bara verða að segja hvað hann er mikið æði.
Hrafninn flýgur. Hrafn er Röskvumaður og balletdansari. Hann er meyja og hefur gaman af börnum og ferðalögum;-)
Bomm í Beijing. Hún Fanney er auðvitað bara snillingur og þjónar fósturjörðinni í Kína. Á meðan stend ég vörð um Kópavogsdeild Rauða krossins.
Sara fjarstýring. Ég kýs að kalla hana Söru fjarstýringu vegna þess að hún er sú eina sem hefur reynst verðugur andstæðingur í baráttunni um fjarstýringuna í partýum. Hún er næstum því eins mikil frekja og ég, ég er bara sterkari;-)
Raddir Röskvu. Þetta er líklega stærsta blibbið (og hefur verið á tenglalistanum síðan í sumar) enda skrilljón manns sem skrifa inn á það, meðal annars Grétar hressi, Vala snillingur, Sólrún bleika, Alma sæta, Pétur getur, Enrique, Kristín Laufey lyfjamógúll og fleiri málóðir bandítar.

Svo eru auðvitað allir hinir á tenglalistanum merkilegt og sætt fólk en þið eruð væntanlega orðin vön þeim.

Ofbeldishneigðar konur

Ég held að apríl verði góður mánuður. Las nefnilega í Fréttablaðinu að Violent Femmes muni spila 22. apríl. Ekki nóg með að sá herrans dagur sé sumardagurinn fyrsti heldur einnig afmælisdagur yours truly. Ó, jess, þannig að það verður stórt partý 21. apríl og tónleikar 22. apríl. Holy macaroni!

Yes more frat

HÍ, ó HÍ. Ég geri mig tilbúna til að lýsa yfir frati á HÍ ef tekin verða upp skólagjöld. Svo var Hilma að segja mér að gjalddaga innritunargjalda hefur verið flýtt fram í enda mars. Frekar glatað. Ég skil bara ekki hvar stúdentar eiga að fá pening fyrir innritunargjöldum á þessum tíma árs. Hilma og Jón Björn þurfa til dæmis að galdra fram tæpar 70.000 kr. Iss piss!

No more frat

Haldiði að HÍ sé ekki bara aftur orðin fínn og skemmtilegur skóli þrátt fyrir fyrri yfirlýsingar mínar um óvönduð vinnubrögð og skrifræðisbákn af djöflinum komið. Jú, jú, ég fékk póst í morgun þess efnis að allt væri komið í lag á útskriftarferli mínum úr HÍ. Það sem ég vil að er inni er inni og það sem ég vil að er úti er úti. Þannig að í dag gæti ég alveg hugsað mér að setjast einn góðan veðurdag aftur á skólabekk í þessum mjög svo fína skóla.

Í gær var liðinn mánuður frá því að ég drap í síðasta krabbameinsstönglinum. Það eru gleðifréttir.

Helgin var brill. Árshátíðin rosa flott. Ef það væri hallærislegur spurningaþáttur í sjónvarpinu sem héti Landsins bleikasta árshátíð hefði árshátíð Röskvu 2004 tekið þann þátt með stæl og dýfu. Ekki það að hún hafi verið hallærisleg, hún var bara mjög smart.

Nú ætla ég að fara að sinna fólkinu mínu í útlöndum. Það er kominn tími á bréf til þeirra. Gugga, Þórir, Ulla, Ingi Þór, Alda, Ósk og Sara, brace yourselves!!

Svefntruflanir

Ég las í Mogganum að Ísland trónir í efsta sæti Norðurlandanna yfir notkun svefnlyfja. Skrýtið. Ég hef nefnilega ekki nennu í annað í svartasta skammdeginu en að sofa. Ég hef þó verið að bögglast við svefntruflanir undanfarna daga. Á fimmtudagsnóttina fékk ég martröð. Ég reyndi að segja Hilmu frá henni áðan (við fórum út að hjóla, asskoti ferskar) en það gekk frekar illa. Það var alla vega draugur í henni, kona sem bjó undir stiganum. Hún skrifaði mér bréf og þetta var some freaky shit. Ég varð síðan svo logandi hrædd þegar ég vaknaði upp um nóttina að ég þorði ekki aftur að sofa. Hrökk alltaf upp þegar ég fann að ég var að loka augunum og sofna. Ég hef ekki fengið svona martröð síðan ég var krakki. Þá dreymdi mig að pabbi hefði verið að berjast við norn. Ég þurfti að sofa inni hjá mömmu og pabba í nokkrar nætur eftir þetta. Verst að ég bý ekki lengur hjá þeim:-( Ég held að ástæða þessarar martraðar sé ostur. Ég borðaði svo mikinn hvítmygluost á fimmtudaginn og held að þetta sé bara funky angi mjólkuróþols.

Í nótt var ég trufluð við ljúfan svefn. Í þetta skiptið var það síminn. Þá var það engin önnur en Brynja Magnúsdóttir blindfull á hinum enda línunnar. Klukkan var 4 og hún í sumó með ungum jafnaðarmönnum. Hún heimtaði að ég þyldi upp leikreglurnar í mexican og hætti ekki fyrr en ég gerði það. Þú ert one of a kind, Brynja!! Það er eins gott að það hafi verið gaman.

Í kvöld er árshátíð Röskvu og við Þórhildur verðum sjúklegar. Þemað er bleikt og ég setti á mig bleikt naglalakk. Svo keyptum við Þórhildur bleikan mellutrefil úr fjöðrum. Við ætlum að klippa hann í tvennt og hafa um hálsinn. Við erum líka í keppni um hvor okkar skilur hann eftir á frumlegri stað. Það er ananas í verðlaun!

Asskoti finnst mér Think tank með Blur góður diskur. Er búin að vera að hlusta á hann núna og lag nr. 13, Battery in your leg er alveg brilljantín. Rétt í þessu er ég að rifja upp kynni mín við Karate og er að hlusta á Unsolved. Rosa fínt líka, minnir mig alltaf á Inga Þór litla sæta bróður minn sem ég er einmitt að fara að heimsækja til Manchester 15. júní. Bloddy marvee!!

Sexið og fótabað

There is a god after all... Flestar mínar vinkonur vita að þegar Sex and the city er á dagskrá á fimmtudögum er ekki nokkur leið að fá mig út úr húsi. Nú fer tímabil fótabaðs og kósý kvölda af stað á ný. Jíbbí jalló!! Það er nefnilega heilagur siður hjá mér að eyða þessum kvöldum í að endurnæra lúnar tær og láta mig dreyma um ofgnótt af fallegum skóm, kokteila og glæsilega karla á hverju strái. Ef það er einhver sjónvarpsþáttur sem ég vil lifa í gegnum er það Sex and the city. Ég get varla hugsað til þess að þetta sé síðasta serían. Hvað gerist eftir Sex and city????

Ég og Anders Fogh...

Fékk svolítið skrítið símtal áðan. Maður að nafni Jóhannes hringdi í mig. Hann ku vera blaðamaður hjá Tímariti Víkurfrétta (keflvískt eðalblað) og hafði fengið tölvupóst þess efnis að Kamilla litla hefði verið að læra blaðamennsku í DK. Hann vildi ólmur fá að taka viðtal við mig enda er ég einstaklega góður viðmælandi. Svo sagði hann við mig að hann hefði líka frétt að ég hefði tekið viðtal við forsætisráðherra Danmerkur... What?! Nei, nei, nei, það var utanríkisráðherra Eistlands, Kristiina Ojuland, sú merka kona. Nú vil ég fá að vita, hver laug að þessum manni að ég hefði tekið viðtal við Anders Fogh Rasmussen?????

Bland í poka

Það er runnin af mér mesta reiðin eftir stappið við HÍ. Þannig er mál með vexti að ég var með fullt af aukaeiningum eftir skiptinám mitt í DK. Til að nýta eitthvað þessar aukaeiningar vildi ég láta taka út tvo kúrsa til að nota einhvern tímann seinna. Ég talaði við fullt af konum á skrifstofu félagsvísindadeildar og þetta átti ekki að vera neitt mál þar sem ég var með heilar 15 aukaeiningar. Svo kom annað á daginn þegar ég fékk fjandans skírteinið í hendurnar. Þá var Mannkynssaga IV og Kynferði og hnattvæðing enn inni á ferlinum og ekki að sjá að ég hefði nokkurn tímann stigið fæti inn í danska Blaðamannaskólann. Bölvað vesen! Ég hringdi í konu sem átti að geta hjálpað mér en var vægast sagt ekki hjálpfús. Nú er ég að vona að hægt sé að lagfæra þetta. Annars lýsi ég yfir frati á HÍ, þá annars ágætu menntastofnun.

Ég hef komist að því að ég er ekki eins iðinn blibbari og ég var hér á árum áður... hvort það sé vegna þess að minna er að gerast í mínu lífi eða að ég sé að missa áhugann á blibbinu veit ég ekki.

Ég fór á forsýningu á Love is in the air á fimmtudaginn var. Æðisleg mynd. Jafn einlægan hóp af fólki hef ég varla séð á hvíta tjaldinu áður. Sjáið hana. Svo var eitthvað fancy pancy partý eftir myndina á Apótek. Þar var boðið upp á snittur og léttvín. Léttvínið var nú frekar lúmskt eða öllu heldur þjónarnir sem gerðu ekki annað en að bæta í hjá manni. Ég veit eiginlega ekki hversu mikið af hvítvíni ég drakk það kvöldið. Alla vega var ég orðin rjóð í kinnum og einkar brosmild þegar leið á kvöldið. Ekki sama vélmennið og ég er dags daglega (?!).

Á laugardaginn fór ég með Ölmu og Dögg að hitta Þórhildi á árshátíð á Þjóðleikhúskjallaranum. Það var fínt.

Hápunktur helgarinnar var síðan videógláp á laugardagskvöldið. Anna og Freyr fóru á árshátíð RÚV þannig að ég var ein heima. Horfði á Down with love, Hollywood ending og Lilya 4-ever. Ég gerði þau mistök að horfa seinast á Lilya 4-ever og mun ég seint bíða þess bætur. Grét mig í svefn það kvöldið, ein og yfirgefin. Boo hoo!

Ég hef ætlað mér ó svo lengi að fara í hinsegin bíó en hver pantaði þetta veður?! Ég þori vart út úr húsi.

Árshátíð Röskvu er á laugardaginn og þemað er bleikt. Bleikt segi ég!! Kamilla og bleikt eiga ekki saman.

Ég hata HÍ

Óvönduð vinnubrögð og skrifræðisbákn andskotans er það sem mér dettur í hug þegar ég hugsa til Háskóla Íslands. Ég er brjáluð og nenni ekki að útskýra af hverju. Kúkum á kerfið, alla vega háskólakerfið því það er glatað!!!!!!

Sms, ást í neyð. Ein þú getur bjargað mér

Ég tek mér það bessaleyfi að breyta örlítið texta þessa mjög svo ágæta lags. Þannig er mál með vexti að í dag er ég svarinn óvinur smáskilaboða. Þau eru að tröllríða öllu. Fólk getur ekki tjáð sig án þess að nota þessa litlu djöfla sér til aðstoðar. Í mínum ungdómi voru gsm símar bara ekki til. Það var ekki fyrr en um 17 ára aldur að þeir fóru að sýna sitt ljóta höfuð. Reyndar er ég háð símanum mínum og gæti ekki verið án hans fyrir fimmaur. En ef ég hugsa til baka þá man ég varla hvernig fólk hafði samband við hvort annað. Heimasímar voru auðvitað vinsælir og svo einstaka bréfdúfa.

Ég telst nú ekki jómfrú í notkun sms. Ég reyndar mjög sjóuð þegar að þeim kemur en flestir sem mig þekkja vita að ég þoli ekki að eiga samtal í formi sms. Það er í lagi að senda eitthvað einfalt, helst ef það krefst ekki svars en guð minn góður ef að farið er að skrifa heilu bækurnar og stofna heilu samböndin í gegnum sms. Reyndar finnst mér líka leiðinlegt að tala í símann, alla vega kjafta í símann. Frekar vil ég horfa í augun á þeim sem ég tala við. Svo á ég líka frekar bágt með að einbeita mér að símtalinu, sér í lagi ef ég sit fyrir framan tölvu eða sjónvarp.

Já, alla vega. Gott fólk, samskiptamáti okkar er í hættu. Notum sms í hófi. Alla vega er ég að fara að æla yfir ofnotkun sms. Og ekki viljum við að ég æli, er það nokkuð???

Dj Kam International fór í víking til Keflavíkur í gær. Meginástæða víkingins var að skila gráa fáknum sem kenndur er við Opel til bróður míns sem var að koma frá Marokkó. Ég datt síðan aldeilis í lukkupottinn hjá honum daddy cool. Reyndar datt ég í þennan lukkupott fyrir mörgum mánuðum síðan en var að hirða lukkuna í gær. Pabbi fékk nefnilega gefins heljarinnar plötusafn og ég fæ að hirða draslið. Draslið er sem sagt það sem pabba finnst minna spennandi í safninu en eins og maður segir one man's trash is another man's treasure. Ég á núna heilan helling af frábærum plötum, Blondie, Eurythmics, Devo, Nena, Flashdance, Donnu Summer, Diönu Ross, Grafík, Carpenters, Madonnu, Prince og margt fleira. Ég var meira að segja svo heppin að Þórhildur lánaði mér plötuspilara. Svo kom ég hryllilega spennt heim í gærkvöldi eftir rútuferð í ofsaveðri og ætlaði að plögga plötuspilaranum. Mér til mikilla vonbrigða er ekki hægt að tengja plötuspilara við fínu Pioneer græjurnar mínar. Ég hringdi vælandi í pabba og hann ætlar að reyna að redda mér. Hann á gamlan magnara sem hann getur látið mig fá. Þannig að það er ekki öll von úti enn:-) Ég sem var farin að plana ultra plötupartý næstu helgar...

Sukk og svínarí

Helgin var gróf í sukkinu. Herlegheitin byrjuðu á Röskvupartýi í Breiðholti, höfuðstað gengjastríðanna á Íslandi. Þegar við Þórhildur tókum viðtöl við fólkið á framboðslista Röskvu til Stúdentaráðs voru þessi gengjastríð henni ofarlega í huga. Ég hafði nú meiri áhuga á minna ofbeldisfullum verkum eins og kossum. Í tilfelli Þórhildar blandast þetta tvennt saman vegna þess að hún hjó næstum tunguna úr saklausa drengnum sem varð fyrstur til að kyssa hana. Ég held að þetta hype í kringum fyrsta kossinn sé nú bara amerískt bull, alla vega var minn fyrsti koss alls ekkert spennó. Ég skrifa þetta hér vegna þess að ég veit að strákurinn sem átti hlut í máli les þetta pottþétt ekki. Ég held satt að segja að hann kunni barasta ekki að lesa...;-) En aftur að helginni. Við Alma brunuðum í Breiðholtið snemma vegna þess að hún og Vala ætluðu að elda mexíkóskan mat ofan í skoðanasystkini sín. Ég kaus að halda mér frá eldamennskunni enda meinilla við steikingarlykt. Partýið fór hægt að stað og finnst mér að það hafi ekki almennilega byrjað fyrr en Þórhildur og Hannes komu mjög hress úr vísindaferð. Þetta var alla vega eitt heljarinnar partý sem ég mun seint gleyma. Ég þakka litlu systur Sólrúnar fyrir að eiga svona fínar græjur en við héldum dansmót inni í herberginu hennar.

Ég útskrifaðist síðan á laugardaginn og sleit tengsl mín við HÍ. Ég held að ég fari ekki í nám þangað aftur en það er aldrei að vita. Ég á m.a.s. segja nokkrar einingar inni hjá þeim, kannski að ég nýti þær einhvern veginn. Útskriftardeginum eyddi ég að mestu leyti inni við en um kvöldið hélt hún Anna mín, sem var að útskrifast líka, heljarinnar kokteilboð. Ég gat nú ekki sleppt að mæta í það vegna þess að við búum saman þannig að ég skellti mér bara í djammsamfestinginn og lét slag standa. Þetta var gott partý, svo gott að það var tyggjóklessa á stofugólfinu daginn eftir (?!).

Ég hef núna mikla trú á mér og Önnu sem skemmturum. Hápunktur helgarinnar var nefnilega þegar ég, Anna og Freyr komum heim af djamminu á laugardaginn. Þá tókum við smá show á Hringbraut 43, miðstöð skemmtana á Íslandi. Sem barn var ég mikill áðdáandi Prúðuleikaranna og er reyndar enn. Mamma og pabbi voru svo góð að gefa mér Hrólf (píanóleikarann skemmtilega) en hann hefur mikla hæfileika og hægt er að nota hann í búktali. Þar sem ég, Anna og Freyr höfum öll búið í Danmörku höfum við mikinn húmor fyrir því hrognamáli sem Danir tala. Orð eins og liv, sovs og mor eru nefnilega mjög skemmtileg í framburði og Hrólfur er mjög góður í dönsku. Svo skemmir ekki að sósa er það mikilvægasta í lífi hans. Ég veit ekki alveg hvort þið séuð að fatta húmorinn í þessu en ég hef bara ekki hlegið svona dátt í mörg ár. Svo minni ég bara enn og aftur á að við erum til leigu í hvað partý sem er.

Þrátt fyrir stíft sukk er ég ennþá reyklaus stúlka.

Sorgardagur á morgun en þá þarf ég að skila bíl bróður míns. Eftir mánuð af lúxus þarf ég að fara að labba...

Einn mannfræðibrandari í lokin (held reyndar að þeir séu ekki margir. Þið kannski lumið á nokkrum):

Það voru einu sinni tveir góðir vinir er báðir lögðu stund á mannfræði. Að námi loknu fékk aðeins einn þeirra vinnu og þótti báðum það miður.

En veistu hvað sá sem ekki fékk vinnu sagði við þann sem fékk vinnu þegar þeir hittust aftur:

„Ég ætla að fá eina með öllu nema hráum...“

Þess má geta að ég er mannfræðimenntuð ung kona.