Magatruflanir eins manns

Já, hann elsku Rúnar minn er kominn med blibb. Hann byr núna á Ítalíu og er eitthvad ad bauka vid ad tyna kastaníuhnetur og fá nidurgang. Lesid nákvæmar og einstakar lysingar af magatruflunum eins manns!! Hann nádi ad fara 18 sinnum á klóid fyrsta sólarhringinn. Quick, somebody call the Gunniess Book of World Records!!!

Ég held ég sé ad breytast í gulrót

Thegar kemur ad mat hef ég ekki mikid hugmyndaflug. Ég tek alltaf samloku med mér í skólann og á henni er skinka, gúrkur og paprika. Yfirleitt dugir hún ekki til ad sedja hungrid thannig ad ég tek gulrætur med mér líka. Ég er ad verda búin ad klára 3 kíló af gulrótum á nokkrum vikum. Málid er bara ad mér er alveg sama. Thegar klukkan slær tólf á hádegi og ég held inn í matsal hugsa ég bara um ad borda og er nokk sama hvad thad er. Thannig ad ég held ad ég haldi thessu bara áfram. Áfram gulrætur!!!!!!!

Nú tharf ég ad gera verkefni en sídan er thad føstudagsbarinn og kannski einn drykkur eda svo...

Góda helgi, øllsømul!

Vikan frá helvíti

Nú upplifa nemendur á þriðja semester hér í DJH vikuna frá helvíti. Hluti af náminu hér er nefnilega eitt og hálft ár í starfsþjálfun og þau eru öll að sækja um á þeim stöðum sem þeim helst langar að vinna. Sumir eru búnir að fá inn, aðrir ekki og stressið er alveg að drepa fólk. Bettina, bekkjarsystir mín, þurfti m.a.s. að fara til Kaupmannahafnar í atvinnuviðtal í dag. Það eru þrír og hálfur tími með lest. Öll bestu plássin eru farin, eins og hjá Politiken. Hún Julie sem er með mér í bekk fékk einmitt plássið þar enda er hún þrusuklár stúlkan. Nafnið Julie minnir mig nú á annað, nefnilega þáttaröðina Nikolaj og Julie. Ég ætla nú ekki að fara mikið ofan í saumana á þessu vegna þess að ég veit að það er verið að sýna eldri þætti heima. Málið er bara að ég grenjaði og grenjaði yfir seinasta þætti sem var n.b. næstsíðasti þátturinn í þessari seríu. Þvílíkt og annað eins táraflóð hefur bara ekki átt sér stað hjá Kamillu litlu langa lengi vegna þess að þó sé vælukjói sem þjáist af heimþrá hef ekki grátið lengi. Ég sat uppi í rúmi og þurfti að hafa tissjú hjá mér til þess að drekkja ekki sjálfri mér í rúminu. Rúmið mitt minnir mig svo á annað, nefnilega það hvað ég er komin með leið á að búa í einu herbergi. Ég geri gjörsamlega allt inni í þessu herbergi og rykið sannar það. Í gær lenti ég í heldur óhugnanlegu atviki. Ég lá uppi í rúmi eins og svo oft áður og var að tala við hana Birtu mína sem var stödd á Heathrow flugvellinu. Allt í einu sé ég eitthvað hreyfast á peysunni minni. Mér brá auðvitað helling þegar ég áttaði mig á því að þetta var fokkings könguló. Hvernig hún komst þangað vil ég ekki vita en ég náði að skjóta henni í burtu og sá síðan ekki meira af henni. Ég vona bara að hún sé ekki í felum í einhverju skúmaskoti að skipuleggja hefndir. Höggið hefur verið nokkuð mikið fyrir svona lítið kvikindi þannig að kannski fékk hún bara heilahristing og man ekkert hvað gerðist. Ég vona það.

Það er allt að verða vitlaust út af hrekkjavökunni á föstudaginn. Partý út um allt. Föstudagsbarinn verður með eitthvað húllumhæ, Art, bekkjarbróðir minn, verður með pumpkin carving party og svo er svaka teiti á Börglum kolleginu þar sem Sara, Kjersti og Angela búa. Reyndar er Halldóra búin að bjóða mér í mat á föstudagskvöldið en kannski að ég nái að plata hana með mér eitthvað á vit ævintýranna.

Jæja, nóg af bulli frá í dag. Óver end át!

pulsa með öllu

Það er aldeilis að listinn minn took us on a trip down memory lane. Mér er skapi næst að búa til annan en ég held að ég nenni því ekki.

Nú er kominn mánudagur og bara ein vika eftir af október. Þá kemur nóvember og þá get ég sagt: "Ég fer heim í næsta mánuði!" Það verður gaman. Mamma og pabbi hringdu í gær og sögðu mér frá gullbrúðkaupi ömmu og afa. 50 ár! Ætli ég eigi eftir að geta eytt svona mörgum árum með einum manni? Já, ætli það ekki. Mamma og pabbi eru búin að vera gift í 27 ár og eru still going strong.

Við Gugga áttum skemmtilegt sms tjatt á laugardagskvöldið. Ég sat með stelpum með mér í bekk á Bar Loco og Gugga og Thelma voru að horfa á Back to the Future í imbanum. Mér fannst það voða skemmtó vegna þess að sú mynd var líka á dagskránni hér í DK. Þá voru þær að horfa á danska stöð. Frekar svona had to be there djók... Fyrr um daginn hafði ég komist að því að sviðasulta er sheep-head jelly á ensku. Þetta fannst okkur voða sniðugt og við Halldóra fórum að segja bekkjarsystrum okkar frá hefðbundnum íslenskum mat. Súrsaðir hrútspungar, hákarl, þurrkaður fiskur og soðnir kindahausar. Stelpurnar voru alveg að fara að æla og grátbáðu okkur um að hætta. Síðan þá hef ég mikið hugsað um íslenskan mat. Ég er nú ekki mikill aðdáandi þorramats en íslenska pulsan/pylsan á hins vegar hug minn allan þessa dagana. Bæjarins bestu verða líklega fyrsta stoppistöð mín í nafla alheimsins, hinni einu sönnu Reykjavíkurborg.

Hvað jólin varðar held ég að hamborgarhryggur sé besta lausnin. Svín á aðfangadagskvöld og bróðir kjúklingsins, eins og yndisfagur bróðir minn kallar kalkún, á gamlárskvöld. Eru ekki allir sáttir við það? Ég minnist heitra umræðna hér á blibbinu í desember í fyrra. Matarval jólanna sundraði næstum fjölskyldunni minni...

Við Sara eyddum föstudagskvöldinu í rólegheitunum. Við fórum á Bazar Vest og fengum okkur schawarma og fórum síðan heim til mín og spiluðum skítakall og sos og hlustuðum á góða músík. Sara er með besta pókerfeis í heimi. Hún vann nefnilega í spilavíti í eitt sumar og lærði ýmislegt þar. Ekki það að maður þurfi sérstaklega á pókerfési að halda þegar maður spilar skítakall en þetta er bara innbyggt í hana Söru og svo er hún brilliant stokkari í þokkabót. Kann öll trixin á þeim bænum.

Ég var að byrja í nýjum kúrs í morgun, Stereotypes in journalism. Virðist ætla að vera mjög spennó og skemmtilegt. Kennarinn okkar heitir Lisbet Ravn og mætti í leðurbuxum í skólann í morgun, algjör töffari. Hún er örugglega um sextugt konan en hver segir að það sé eitthvað aldurstakmark á leðurbuxum??

Frábært að Rósa skuli ætla að halda upp á afmælið sitt 19. desember. Ég hlakka ekkert smá til!! Ingi Þór verður að vera kominn heim þá.

Jæja, ég kveð ykkur nú. Adios!

Þessi fjandans listi...

Það eru allir að gera svona lista. Mér finnst rosa gaman að lesa þá en hafði ekki hugsað mér að feta í fótspor þeirra hugrökku og gera slíkan sjálf. Letihaugurinn í mér hvarf allt í einu og hef ákvað að reyna við þennan lista. Ég veit ekki alveg hvort hann nái upp í 100 en við sjáum til.

1. Ég heiti Kamilla og er dóttir Guðrúnar og Ingibergs.
2. Þau eru yndislegir foreldrar!
3. Eins og er bý ég í Árósum í Danmörku og stunda nám í blaðamennsku.
4. Ég fæddist í Keflavík en flutti 20 ára gömul til Reykjavíkur.
5. Ég var algjör frekjudolla sem barn (og er það enn...).
6. Þegar ég spurði pabba einu sinni hvort ég hefði talað mikið sem barn sagði hann að ég hefði verið algjört motormouth. Ég á ekki bágt með að trúa því.
7. Ég held að ég sé enn motormouth þó ég sé á þrítugsaldri.
8. Lengi vel hataði ég nafnið mitt, sérstaklega þar sem óprúttnir skólafélagar mínir uppnefndu mig Karamellu.
9. Í dag er ég mjög ánægð og þakklát foreldrum mínum fyrir að skíra mig Kamillu (enda í höfuðið á ömmu minni) en er ekkert sérstaklega fyrir karamellur.
10. Ég var mjög gáfað barn... Einu sinni lofaði pabbi mér 1000 kr. fyrir hverja tíu sem ég fengi (veit ekki um gæði þeirrar uppeldisaðferðar en hún virkaði á mig). Ég fékk 7 tíur og pabbi þurfti að punga út 7000 kr. sem voru miklir peningar á þeim tíma.
11. Afi minn (pabbi pabba míns) bjó hjá okkur þangað til ég varð tveggja ára en þá dó hann. Ég stal alltaf harðfisk frá honum. Á endanum þurfti hann ad fela hann og geymdi hann með rakspíranum sínum þannig að það komst alltaf upp um mig þegar ég var búin að gæða mér á þýfinu.
12. Ég bjó í sama húsi frá 6 mánaða aldri til 20 ára.
13. Ég elska það hús.
14. Í framhaldsskóla var ég ofvirk, var í leikfélaginu, nemendaráði en náði samt að dúxa (ég var líka gáfuð sem unglingur).
15. Í framhaldskóla voru, held ég, allir hræddir við mig. Ég var mjög ógnandi.
16. Ég hef linast með árunum (eða það vona ég alla vega).
17. Ég ætlaði mér alltaf að verða leikkona en er frekar ánægð að hafa gefið þann draum upp á bátinn. Ég hefði ekki meikað svoleiðis vinnu, allt of mikið stress.
18. Ég og bróðir minn slógumst eins og hundur og köttur sem börn. Við hættum að slást þegar hann fór að ráða við mig. Þá vildi ég vera vinir.
19. Í dag erum við góðir vinir þó svo að við getum kannski ekki búið saman.
20. Ég hef handleggsbrotið mig tvisvar sinnum (Ingi Þór hefur fótbrotnað tvisvar). Einu sinni var ég að príla inni í herberginu mínu og svo var það eitt skipti í leikfimi.
21. Stóri bróðir minn, Lalli og Amal, konan hans, eignuðust son í ágúst og ég hef ekki enn séð hann.
22. Mér finnst það sorglegt. Vala og Ásdís vinkonur mínar eignuðust líka börn sem ég hef ekki séð enn.
23. Ég á rosalega marga yndislega vini.
24. Ég sakna þeirra.
25. Ég þjáist af heimþrá á háu stigi.
26. Mér gengur illa að láta þennan lista vera í tímaröð og það pirrar mig.
27. Stór ástæða þess held ég að fullkomnunaráráttan mín.
28. Ein vinkona mín sagði einu sinni að áráttan jaðraði við einhverfu.
29. Það er fyndið og sorglegt á sama tíma.
30. Ég er búin að vera í skóla frá því að ég var sex ára.
31. Ég er komin með smá skólaleiða.
32. Samt kvíði ég fyrir því að fara út á vinnumarkaðinn. Held að ég höndli það samt vel.
33. Ég hef lent í ástarsorg.
34. Ég grenntist allt of mikið á þeim tíma.
35. Ég þyrfti á ástarsorg að halda núna... bjórinn tekur sinn toll.
36. Mér finnst graflax rosalega góður. Svo góður að ég hef tvisvar fengið graflaxsendingu frá Íslandi. Takk, mamma!
37. Mamma segir að leiðin að hjarta mínu liggi í gegnum magann. Ég held reyndar að það eigi við um alla í fjölskyldunni.
38. Bestu minningar mínar með fjölskyldunni minni tengjast eldhúsborðinu heima og sunnudögum.
39. Það á ekki bara við vegna matsins heldur yndislegu umræðanna sem hafa sprottið upp eftir matinn.
40. Ég sakna sunnudaganna á Vallargötu 22.
41. Ég er skófrík.
42. Ég held að ég eigi um 40 pör af skóm.
43. Það sama á við um jakka.
44. Í Reykjavík bý ég í yndislegri íbúð. Þar er baðkar. Þess sakna ég.
45. Ég hef ekki farið í bað í hálft ár.
46. En ég fer í sturtu á hverjum morgni.
47. Ég elska Sex and the city.
48. Við Hilma höfðum alltaf spes fótabaðs og sex and the city kvöld.
49. Ég elska góða músík.
50. Ég þakka pabba mínum fyrir gott tónlistaruppeldi.
51. Ég er með fæðingarblett á vörinni.
52. Ég er ekki ástfangin.
53. Ég vonast til að verða það einn góðan veðurdag.
54. Sá heppni verður ekki Dani.
55. Ég er komin með leið á þeim (Ekki túlka þessa setningu á vondan hátt.).
56. Síðasta bók sem ég las var The City of Glass eftir Paul Auster. Mér fannst hún góð.
57. Ég hef ekki enn séð Lord of the Rings: The Two Towers og ég skammast mín fyrir það.
58. Ég er að reyna að hætta að drekka kók. Man alltaf eftir því þegar Ágeir Erling (kennari minn úr grunnskóla) sagði okkur að hann hefði misst tönn og sett hana í kók í einhvern tíma og hún hvarf. Kókið át hana. Ógeð.
59. Ég man líka þegar Magnús nokkur Scheving talaði um hversu hundgamalt kjötið í Sómaborgurum væri. Ég þakka honum fyrir að hafa aldrei smakkað þann viðbjóð.
60. Þótt ég hafi aldrei smakkað Sómaborgara hef ég oft fengið mér McDonald's. Hvað ætli Magnús myndi segja um kjötið þar??
61. Ég á þriggja gíra hjól.
62. Ég er ekki nógu dugleg að hjóla á því núna. Mikið um brekkur hér í bæ.
63. Ég algjör vælukjói.
64. Ég hef tárast yfir auglýsingu.
65. Ég tengi tónlist mikið við tilfinningar.
66. Sjónin mín versnar dag frá degi.
67. Ég vil ekki fá gleraugu.
68. Mér fannst voða gaman að púsla þegar ég var krakki.
69. Ég hef ekki púslað í mörg mörg ár.
70. Ég var matvönd einu sinni. Er það ekki í dag.
71. Ég var svo slæm að ég heimtaði alltaf alvöru kartöflumús en ekki eitthvað pakkadrasl. Ég held að ég hafi séð um að gera mömmu mína gráhærða.
72. Ég var mikill barnapía á yngri árum. Passaði Daníel og Stefán frændur mína í mörg ár (ekki þó stanslaust:-)). Mér finnst þeir eins og bræður mínir.
73. Einu sinni var ég í flugvél og fékk matinn minn. Á bakkanum var eitt stykki vínber eða svo hélt ég. Ég stakk því upp í mig og komst að því að það var ólífa. Mér finnst þær ekki góðar.
74. Seinna meir fattaði ég að maður fengi aldrei bara eitt vínber með mat. Jafnvel þó það væri flugvélamatur.
75. Ég er stafsetningarnasisti.
76. Ég vona að það séu engar villur á þessum lista.
77. Ég ætla að double-check-a á eftir.
78. Ég vildi að ég kynni að spila á gítar.
79. Ingi Þór reyndi einu sinni að kenna mér en ég hafði ekki næga þolinmæði og við urðum bæði pirruð.
80. Ég er ekki mjög þolinmóð manneskja.
81. Ég var einu sinni í hljómsveit sem hét Kynóða Konfektið.
82. Engin af okkur kunni á hljóðfæri.
83. Ég lærði einu sinni á píanó en hætti þegar ég komst á gelgjuna.
84. Ég skammaðist mín fyrir pabba minn þegar ég var í 9. bekk. Hann skutlaði mér og Hildigunni einu sinni á opið hús og keyrði alveg upp að skólanum og byrjaði að flauta. Okkur var ekki skemmt.
85. Ég held að hann hafi vitað að okkur fannst hann ekki töffari.
86. Í dag kalla ég hann daddy-cool og hann ber nafn með rentu.
87. Ég var ekki par ánægð þegar mamma ákvað, á fimmtugsaldri, að fara í framhaldsskóla.
88. Í dag er ég rosalega stolt af henni, enda hlaut hún hagfræðibikarinn.
89. Ég er að verða fullorðin, ég finn það.
90. Ég er ekki sæt á fermingarmyndinni minni.
91. Ég held að það sé ekkert skrítið, hver er sætur á þessum tíma?
92. Ég get ekki spilað kleppara vegna þess að ég verð svo taugaveikluð af því.
93. Mér finnst hins vegar æðislega gaman að spila kana.
94. Ég er svolítið mikið að rembast núna við að klára þennan lista.
95. Ég vona að þið hafið gaman af honum.
96. Það tók mig dágóðan tíma að gera hann.
97. Ég verð að hætta að reykja vegna þess að Vala sagði mér að sígarettupakkinn heima kostar rúman 500 kall.
98. Ég held að það sé samt ekki besta ástæðan til að hætta.
99. Vá, núna langar mig í sígarettu.
100. Já, þetta get ég. Bjóst bara við að ég næði upp í 50...

Letihaugur

Ég er letihaugur í dag. Ég nenni ekki ad vera í skólanum, langar bara heim ad horfa á sjónvarpid eda ad lesa. Thad versta er ad klukkan er bara 12.20 og skólinn er ørugglega ekki búinn fyrr en kl. 15. Thad er ekki hægt ad skrópa hér thar sem ég er med sama kennaranum allan daginn. Vid erum í sømu stofunni allan daginn og í thessu tilfelli er thad loftlaus tølvustofa, ekki bætir thad letiskapid sem ég er í. Ég held, svei mér thá, ad thad verdi bara kók og nammi og lélegir sitcoms eftir skóla, jafnvel náttføt líka bara. Já, ég held thad bara. ZZZzzzzzz...

Reyndar er ad byrja kvikmyndahátíd hér í Århus og ég ætla pottthétt ad sjá eitthvad thar, mjøg margt spennó og allt saman frítt. Ekki myndi thad gerast á Íslandi!

Thad er svo kalt

Já, vetur konungur (hver kryndi hann eiginlega?!) er kominn til Århus hvort sem mér líkar betur eda verr. Kuldinn nístir gjørsamlega inn ad beini. Nú sakna ég sko úlpunnar minnar gódu heima á Íslandi. Ég hefdi hvort ed er ekki getad tekid hana med mér til DK thar sem hún hefdi tekid hálfa ferdatøskuna. Anyways, gærdagurinn var frábær. Ég hitti hana Vølu og Gudnyju, vinkonu hennar, á kaffihúsi í gær. Hún var í heimsókn (fór aftur heim í morgun) hjá Gudnyju sem er nybyrjud í læknisfrædi hér í borg. Oh, thad var svo gaman ad kjafta. Ég held ad thær hafi bara haldid ad ég væri eitthvad kex vegna thess ad ég taladi og taladi og taladi. Thetta var alla vega voda ljúft. Ég sendi hana med Future Music heim handa mømmu og pabba. Ég fékk bladid hér og Ingi Thór fær alveg frábæra gagnryni. Flott hjá thér, elskan! Já, Hilma, ég lét Vølu fá bladid í umslagi og setti nafnid thitt og heimilisfangid utan á. Thú kemur thessu bara til mømmu og pabba næst thegar thú ferd til Kef, er thad ekki, elskan?;-)

Vid Sara, sænsk bekkjarsystir mín, erum núna ad fara út í rigninguna og rokid og ætlum ad labba heim til hennar og fara í ræktina. Ég veit ekki alveg hvernig thetta fer hjá okkur en vid ætlum alla vega ad gera heidarlega tilraun.

Hey, já., helgin var fín. Fórum á frábæran bar sem heitir Sway á føstudaginn og dønsudum frá okkur allt vit. Held samt ad ég sé ad verda of gømul fyrir svona lagad vegna thess ad daginn eftir er ég nánast rúmliggjandi... ekki nógu gott. Hmmm... Restin af helginni var bara rosa róleg, sjónvarp og ringing úti, bara fínt.

Svo var ég ad telja dagana thangad til ég kem heim. 55 dagar. Thad er nú ekki neitt. Vard voda lítil í mér thegar ég fór ad ímynda mér mømmu og pabba ad bída eftir mér á flugvellinum. Fadmløg og hamingjugrátur, ekki satt? Thetta verdur ljúft!

Framtíðardraumar

Eitt af því sem ég hef áttað mig á eftir að ég hóf þessa alþjóðlegu önn hér í DJH er að framtíðarstarf mitt verður að skipta máli, það verður að gera eitthvað gott. Ég vil bjarga heiminum. Þetta er kannski frekar naív hugsun en ég held að hún sé góð og gild. Í þessum Risk reporting kúrs er ég búin að læra svo mikið. Við erum með þrjá mismunandi kennara sem allir hafa unnið sem fréttaritarar í Afríku, álfunni sem alltaf gleymist. Það er svo ótrúlega mikið um átök og óréttlæti sem þar fer fram sem alþjóðasamfélagið veit ekki neitt um eða kýs að vita ekki neitt um. Starf fjölmiðlafólks er alveg ótrúlega mikilvægt!

Í gær horfðum við á heimildarmynd um James Nachtwey sem er stríðsljósmyndari. Myndin var tilnefnd til Óskarsverðlauna 2002 sem besta heimildarmyndin og er hrein snilld. Hún gæti meira að segja hafa breytt lífi mínu. Þið verðið barasta að sjá hana! Þið getið lesið hugrenningar mínar um James Nachtwey á weblog-i sem tengist kúrsinum. Þar getið þið líka lesið það sem krakkarnir í bekknum mínum eru að pæla. Endilega tékkið á því.

Nú er komin föstudagur. Tíminn líður sko hratt á gervihnattaöld. Bara hraðar sérhvern dag og jafnvel hraðar sérhvert kvöld. Stundum er ég undrandi yfir... nei, vá, rosalega er ég fyndin. Nei, alla vega, ég kem heim eftir hvorki meira né minna en tvo mánuði. Trúiði því?! Ég er búin að vera í baunalandinu í hálft ár. Hæólí sæjitt!

Í kvöld ætlum við krakkarnir niður í bæ. Þó ég sé búin að vera í Árósum í tvo og hálfan mánuð hef ég voða lítið verið að skoða næturlífið hér. Það hefur bara alltaf verið eitthvað í gangi í skólanum eða eitthvað svoleiðis. Í kvöld förum við í kaffihúsakrossferð! Wish me luck!

Eg a svo frabæra vini!

Djøfull eru vinir mikill fjarsjodur. Astæda thess ad eg segi thetta nuna er spurningalisti sem eg fekk sendan i e-maili um daginn. Thetta er svona listi thar sem adrir eiga ad svara spurningum um thig. Hilma, Gugga, Thelma, Særun, Alda og Gunnhildur eru medal annarra bunar ad svara mer og thad er bara svo gaman ad lesa thetta. Spurningar um bestu minningar theirra med mer og lika thær verstu og bara alls konar.

Madur attar sig ekki alveg a thvi hvernig vinir manns lita a mann og thad er ædi ad rifja upp skemmtilegar stundir. Thelma minnti mig a thad thegar eg kom i heimsokn til hennar thegar hun bjo hja pabba sinum i Njardvik. Thetta var letidagur og Thelma ætladi bara ad eyda honum a nattføtunum. Hun bjo i svona blokk sem er med svølum framan a og aftan thannig ad allir a hædinni deila svølunum ad framan. Thetta var a annarri hæd og eg hljop upp stigann. Thegar eg kom inn a svalirnar kom Thelma ut a nattføtunum sinum og veifadi mer. Mer minnir ad thau hafi verid med filum a, alla vega voda litrik og sæt. A medan hun veifadi mer skelltist utidyrahurdin hja henni. O, nei. Thad var læst!!! Thetta var svo ogedslega fyndid. Sem betur fer var eg a bil thannig ad vid hlupum ut i bil. Thelma var ekki einu sinni i skom. Hlogum sidan eins og fifl og keyrdum nidur Hafnargøtuna a leid heim til min. Mamma og pabbi voru bædi heima minnir mig og thau heldu ad vid værum gjørsamlega ad missa vitid thvi vid hlogum svo mikid. Thad endadi med thvi ad vid fengum skrufjarn lanad hja pabba og brutumst inn til Thelmu. Eg skreid inn um eldhusgluggann og Thelma gat loksins klætt sig.

Ja, stelpur minar, eg elska ykkur!!!!

Fotbolti a ganginum
Tour de chambre var hørkuvinna. Vid byrjudum kl 7 med ad borda øll saman. Steikin var frekar thurr en eg let mig hafa thad. Langt sidan eg fekk kjøt... Svo var is og spilad upp a uppvaskid. Vid spiludum rosalega skemmtilegan teningaleik upp a hver ætti ad vaska upp. Virkadi samt thannig ad thad voru alltaf einhverjir tveir ad vaska upp. Reyndar tok leikurinn svo a taugarnar ad eg hefdi frekar viljad vera i uppvaskinu allan timann.

Eftir thetta byrjadi turinn. 10 herbergi i pottinum og hvert herbergi med einn drykk. I fyrsta herberginu var bolla of fiskabur, nr. 2 var cosmopolitan og actionary, nr. 3 var gin og tonik og danskir poppsmellir, nr. 4. ogedslegur snaps og eftirliking af big brother (reality tv her i DK), nr. 5 gin og tonik aftur og kjarnorkustyrjøld, nr. 6 bacardi limon og Red Hot Chilipeppers, nr. 7 endalaust af afengi (enda byr Rene vid thysku landamærin) og Justin Timberlake, nr. 8 martini bianco og Kamilla skemmtilega, nr. 9 døkkur djor og 80's musik og pløtuspilari, nr. 10 einhvers konar lime drykkur sem Pedro var i heilan dag ad bua til og svo William Tell leikur thar sem vid skutum epli af hausum hvers annars.

Thid getid rett imyndad ykkur hversu skrautleg vid vorum thegar vid vorum komin i herbergi nr. 9. Thetta endadi allt i bølvadri vitleysu med fotboltamoti frammi a gangi. Eg for ad sofa kl. 5 og var hreinlega ur umferd allan laugardaginn. Sunnudagurinn for i heimalærdom, thvott og Neil Young.

Nu ætla eg ad hjola heim og fa mer eitthvad i gogginn. Ciao!

Tour de chambre

Jebb, dönsk skrumskæling á frönsku. Þetta er svona afsökun fyrir fyllerí (er það ekki allt í DK?) hjá okkur á "heimavistinni." Við bordum öll tólf saman og svo hefst túrinn á milli herbergja. Í hverju herbergi á að drekka einn drykk. Ég er að spá í að vera bara með Martini bianco. Ég nenni ekki einhverju kokteilasulli enda þekkt fyrir allt annað en það. Reyndar er foozeball mót hér í skólanum og allir voða spenntó. Ég er samt svo hryllilega léleg í þessari svokölluðu íþrótt þannig að ég get alveg lifað með því að missa af þessu.

Ég er í alveg rosalega spennandi kúrs núna. Hann heitir Risk reporting og kennarinn minn er Jesper Strudsholm (hann þekkja nú allir;-)), fréttaritari Politiken í Suður-Afríku. Sumar sögurnar sem hann segir okkur eru svo súrrealískar að maður trúir því varla að þær séu sannar. Ég verð alltaf meira og meira sannfærð um að blaðamennska á Íslandi sé bara "prumpmennska." Það er kannski skiljanlegt vegna þess að þetta er svo lítið land. Ég væri bara að blekkja sjálfa mig ef mig langaði að vinna krefjandi starf sem blaðamaður heima. Ekki hægt, I tell you!

Ég er að rembast við að gera verkefni núna. Það fjallar um fréttaflutning í Íraksstríðinu og þá sérstaklega þegar safnið í Baghdad var rænt. Það er bara kominn svo mikill helgarfílingur í mig að ég get ekki einbeitt mér. Er þess í stað búin að vera að skoða myndir af djamminu heima. Það læknaði nú heimþránna í bili...

Ég er útlendingur en hef samt val

Ég hef legið í skítaflensu. Föstudagurinn lukkaðist svona líka vel. Ef blaðamennskan á ekki við mig þá fer ég bara út í plötusnúðabransann. Plötusnúðalífið er þó ekki alltaf glæsilegt. Þessu öllu fylgdi nefnilega frítt áfengi og þið getið ímyndað ykkur ástandið á mér, sérstaklega þar sem barinn opnaði kl. 14.15. Rétt eftir miðnætti var ég komin upp í rúm... Það var samt alveg rosalega gaman og allir lofsömuðu dj Kam (sem er n.b. nýja nafnið mitt;-)) Þetta kvöld held ég að hafi verið kveikjan að veikindunum sem fylgdu. Líka sú staðreynd að ofnarnir í húsinu mínu virkuðu ekki þannig að það var um 16 stiga hiti innandyra. Ekki hef ég gaman af því að sofa í sokkum og með húfu. Hitinn kom aftur á í gær, þökk sé Guði, og ég gat látið mér nægja að sofa einungis með sæng...

Í veikindum mínum hef ég verið að hugsa mikið. Ekki mikið annað hægt að gera þar sem danska sjónvarpsdagskráin er ekki upp á marga fiska. Heimþráin tók sig upp að nýju. Ég hlakka bara svo rosalega til að vera ekki útlendingur lengur. Að vera í umhverfi sem ég þekki eins og lófann á mér. Að tala reiprennandi tungumálið og geta farið í bankann og sagt: "Af hverju í andskotanum má ég ekki fá debetkort?!" Reyndar er ég búin að finna nýjan og öllu sorglegri vinkil á þessu máli. Reyndar er hann ekki sorglegur fyrir mig heldur marga aðra útlendinga í Danmörku og bara út um allt. Málið er nefnilega það að ég kaus að koma til DK og það sem meira er, ég fer heim í desember. Það á ekki við um alla. Pælið í fólkinu sem neyðist til að flytja til annars lands vegna þess að það er eini möguleikinn til að öðlast betra líf. Og þá erum við oft að tala um algjörlega ólíka menningarheima. Ég get talið mig drulluheppna vegna þess að Danmörk er nú ekki algjör andstæða Íslands. Ég get alla vega farið út í búð og keypt mér svínakjöt vitandi það að það er svínakjöt en ekki lax... Núna skil ég sem sagt innflytjendur sem búa í ókunnugu landi. Þau eru ekki þar til að stela atvinnu þeirra sem fyrir voru heldur af neyð. Þetta er það sem þau þurfa að gera til að tryggja sér og sínum betra líf. Eftir þriggja daga rúmfestu finnst mér ég skilja meira en eftir þriggja ára mannfræðinám. Já, þetta var viskumoli Kamillu í dag.

Eitt einn. Síðan hvenær fórum við að "gæða"flokka hjálparstarf? Sören, bekkjarbróðir minn, var að safna fyrir Rauða Krossinn um daginn. Hann gekk um og bað fólk að gefa smá pening til hjálpar þeim sem minna mega sín. Sumir vildu ekki gefa neitt nema það væri fyrir Palestínu. Vá?! Við erum að tala um nokkra hundraðkalla. Skiptir það máli hverjum það kemur til góða fyrst það gerir það nú á annað borð?

Ekki lítill lengur

Elsku litli bróðir minn á afmæli á sunnudaginn. Ég veit að ég kemst ekkert í tölvu fyrr en eftir helgi þannig að... Til hamingju með afmælið, elsku Ingi Þór! Ég elska þig, brotha!!!

I'm back og á íslensku í þetta skiptið

Já, líf mitt er að falla í fastar skorður eftir eilíft ferðalag. Ég kom heim á laugardaginn. Ætlaði ekki að koma fyrr en á sunnudaginn en það var risapartý í skólanum mínum á laugardaginn þannig að ég flýtti heimferð um einn dag. Kaupmannahöfn var fín sem fyrr en ég var orðin langþreytt á að búa í tösku þannig að það var einkar ljúft að koma heim. Við Ulla, Þórhildur og Katrín fórum á ársfest hjá Roskilde Universitet á föstudaginn. Ég bjóst við alveg þrusu þrusu fjöri en sú varð raunin ekki. Þetta var eitt alsherjar prump, skal ég ykkur segja. Nei, ekki alveg kannski. Það byrjaði rosa vel en svo varð bara leiðinlegt. Þessu var dreift í allt of mörg tjöld og músíkin var ekki góð. Ég ákvað síðan bara að mér þætti þetta hundleiðinlegt og þá var ekki aftur snúið. Við tókum rútu heim og Ulla greyið var orðin svo full að hún ældi í rútunni. Ekki girnó. Í stað þess að velta mér upp úr vondu partýi ákvað ég bara að skella mér í gott partý. Í Árósum! Já, skólinn minn hélt partý og það var sko gaman. Það var haldið í matsalnum okkar og fullt af fólki og ódýr bjór. Sweet!

Vá, það er svo langt síðan ég hef blibbað almennilega að ég veit varla hvað ég á að skrifa. Þetta virðist vera voða auðvelt, sérstaklega þar sem ég skrifa bara um það sem gerist í mínu lífi en það er svei mér meira en að segja það.

Hey, já. Eitt svekkelsi. Við ætluðum á minningartónleika um Johnny Cash í gær. Mættum á réttum tíma en nei, það var uppselt. Hundfúlt. Fórum þess vegna bara á kaffihús, drukkum ódýrt hvítvín og kjöftuðum um allt milli himins og jarðar. Gott... en ekki eins gott og Johnny Cash sálugur.

Á morgun verð ég gestaplötusnúður á föstudagsbarnum okkur og ég er barasta soldið stressuð. Skrítið þar sem ég einoka alltaf fjarstýringar í öllum partýum. Ég fæ mér bara nokkra bjóra og þá verður þetta fínt.

Gaman. Vala, Röskvuskvísan mín, er að koma til Árósa. Hlakka til að sjá þessa elsku. Svo ætlar Sigrún Dögg að koma í heimsókn til mín og vonandi Þórhildur og Katrín og kannski líka Ulla. Hey, vá. Nóg að gera!

Ekki örvænta. Ég verð komin í blibbæfingu innan skamms;-)